Groetjes uit de chaos

Ken je dat? Dat je een kast wil gaan opruimen, alles eruit trekt, en dan compleet overweldigd door de ongelofelijke takkezooi alles maar weer snel terug in de kast wil proppen? Zo voelt mijn leven nu een beetje. Alles ligt overhoop. En alles hangt aan elkaar, als een grote kluwen stekkertjes, printerkabels en mini-usb, ergens in een Ikea-doos.

Anderhalve week geleden vloog ik naar Nederland, en hoewel dat door de toestand van de wereld ineens een achttien uur durende tocht met tussenstop in Korea was (de poëzie ontgaat mij niet), ging dat eigenlijk best oké. Natuurlijk had ik last van een omgekeerde cultuurshock, die al begon in het vliegtuig, toen zelfs de KLM-stewardessen met hun mondkapjes op de kin stonden te beppen in de galley. Maar dankzij mijn business-upgrade heb ik van Korea tot Amsterdam zes uur kunnen slapen, dus erg veel last van een jetlag heb ik niet gehad. Ultra-vroeg naar bed gaan was toch al mijn ding.

Proefdrukdrukdruk

Maar ik ben hier dus voornamelijk om de Duitse vertaling van mijn boek te lanceren, en dat gaat allesbehalve soepel. Zo kan ik al anderhalve week geen proefdruk bestellen. Amazon weet zelf ook niet waarom, en vraagt me steeds “nog een paar dagen geduld” terwijl zij het uitzoeken. Nu heb ik inmiddels al besloten om de Amazon-proef over te slaan, een gok die ik wel durf te wagen, omdat ik dit proces met de Engelse vertaling ook al doorlopen heb. En het hele binnenwerk had ik in Japan al uitgeprint, in de conveniene store (so convenient!), dus daar zijn de meeste dubbele haken en komma’s al wel uit.

Maar toen ik vorige week de def-def versie binnenkreeg, en ik ‘m live wilde zetten, kwam daar de volgende Amazon-horde: “We zien dat dit boek een vertaling is, kunt u even aantonen dat u de rechten wel heeft?” Vreemd genoeg hebben ze dat voor de Engelse nooit gevraagd, maar goed. “Binnen vijf dagen inleveren aub, anders cancellen we de boel!” En nu wacht ik dus op Blossom Books, die een papiertje moet opstellen waarin ze verklaren dat ik inderdaad het recht heb om de vertaling van mijn eigen boek uit te geven.

If this then that

Ondertussen kwam ook mijn Japanse bedrijfsnummer binnen. Ik besloot voortvarend te werk te gaan, en direct een Japanse bedrijfsrekening bij Wise te openen… Maar die hadden natuurlijk nog een scan van mijn papieren bedrijfsregistratie-certificaat nodig. Mijn tussenpersoon is ermee bezig, zal wel weer een paar dagen duren. Zodra ik de Japanse zakelijke rekening heb, kan ik de Nederlandse opzeggen, mezelf uitschrijven uit de Kamer van Koophandel, etcetera, etcetera. Ik heb een hele lijst in mijn telefoon staan met stappen die van andere stappen afhankelijk zijn. Als dit geregeld is, dan dat.

Verder kwam ik er in Nederland achter dat mijn Japanse telefoonabonnement geen roaming ondersteunt, wat inhoudt dat ik totaal niet bereikbaar ben op mijn Japanse nummer. Zwaar kut natuurlijk, dus dat moet ik veranderen zodra ik terug ben.

En dan zijn er natuurlijk nog dingen als mijn bedrijfswebsite – ik heb toepsmedia punt jp al wel geregistreerd, maar hij redirect nu naar de punt nl. Ooit moet dat beter. Mijn mailadressen zijn een zooitje, net als mijn accounts bij dingen als Amazon, Spotify en Apple. Eén ding heb ik vast kunnen opzeggen: toen ASN deze week aankondigde dat Apple Pay beschikbaar was, kon mijn oude ING-rekening de deur uit.

Desk flip deluxe

En ik hou hier niet van hè. Ik heb een aantal jaar geleden mijn leven gekonmari’d, en dat maakte alles heerlijk overzichtelijk en werkbaar. Maar op dit moment zit ik met honderd denkbeeldige stapeltjes op de vloer, vijfhonderd in de knoop zittende kabels en kan ik niet verder omdat ik dat éne sleuteltje zoek.

“Just keep swimming!”, zegt Dory. Ik weet het. Langzaam gaat ook, al vind ik het in deze chaos bijna niet te doen om me te concentreren op developer-werk. Met alles dat niet werkt en niet meewerkt zit ik al op het randje, en een niet-meewerkende website kan ik er dan moeilijk bij hebben. Voor je ‘t weet vliegt m’n laptop uit het raam – en dan heb je dat probleem er ook nog bij.

Nou ja. Ik hoop maar dat dit gedoe over een tijdje klaar is. Emigreren doe je gelukkig niet elke week, dus eh. Ooit wordt het rustig. En dan begin ik waarschijnlijk aan een nieuw boek, of zo. Gek die ik ben.

Een reactie op “Groetjes uit de chaos”

  1. Nienke schreef:

    Irritant he, dat wachten op anderen die jouw prioriteit op hun moment gaan behandelen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.