Autisme
Hieronder vind je alle berichten in de categorie autisme. Ik ben autistisch en schreef daarover een aantal boeken. Die vind je op deze pagina. Ben je op zoek naar meer informatie over autisme, bekijk dan ook de resources-pagina.
Autastische update
Hoera! De eerste versie van Autastisch leven is af! Dat betekent dat het boek nu bij mijn redacteur ligt, die (zoals ze eerder ook al deed) overal op- en aanmerkingen bij gaat zetten. Hierna heb ik nog ongeveer twee weken om dingen te wijzigen, teksten ter controle naar geïnterviewden te sturen, hier en daar de volgorde te veranderen, stukjes te schrappen of juist uit te breiden.
2016
Gelukkig nieuwjaar allemaal, en welkom in 2026. Jeetje, wat gaat de tijd snel. 2016, het jaar dat in mijn hoofd nog steeds een van de beste jaren of all time is, ligt alweer tien jaar achter ons. Eergisteren maakte ik een paar insta-stories met foto’s uit dat jaar, omdat ik eerder door het fotoalbum op mijn telefoon bladerde. “Wat was ik cool in 2016”, schreef ik met een vleugje melancholie.
Autastisch leven pre-order staat live, en ik kom naar Nederland!
Vorige week had ik ineens een dag met vleugels. Je weet wel, zo’n dag waarop je op onverklaarbare wijze – nou ja, ik denk eigenlijk dat het gewoon door mijn kantoor kwam – ineens veel energie hebt en allerlei klusjes afrondt. Ik was dus op kantoor, en de dag ervoor was ik bij de Off-House een bak duur ogende viltstiften tegengekomen. Ze kostten 55 yen (30 cent) per stuk, dus ik koos er tien. Met deze stiften ging ik aan de slag. Ik printte het woord “leven” uit en trok het over. Na twee vellen vol te hebben gekalkt, scande ik de boel in. Ik koos de mooiste versie en die photoshopte ik op mijn cover. Ook trok ik nog wat strepen, die ik vervolgens ook inscande en op de cover plakte. En ineens was ‘ie klaar.
Nieuw boek updates
Altijd als ik aan een boek werk, heb ik hetzelfde probleem: mijn blog verandert in een stille woestijngrond, waar zo nu en dan een bosje tumbleweed voorbij waait. Mijn brein heeft maar een beperkte schrijfcapaciteit, dus om er nu na twee uur boek nog een blogpost achteraan te knallen… Vandaag besloot ik het andersom te doen: eerst de blog, en dan daarna maar eens kijken hoeveel ik nog voor het boek kan schrijven. Ik wil jullie namelijk wel graag op de hoogte houden van het schrijfproces!
Nieuw boek nieuws!
Enige tijd geleden postte ik op Instagram dat ik met een nieuw boek bezig ben. Ik vroeg jullie om input voor het boek (werktitel: Handboek voor een autastisch leven), dat autistische mensen moet gaan helpen met het vormgeven van hun leven op een manier die voor ze werkt. Ik kreeg veel enthousiaste reacties en ging aan de slag. Daarna was het enige tijd stil, en niet zonder reden. Ik had namelijk het concept-contract van mijn uitgever ontvangen, en stond op het punt dat te ondertekenen. Maar iets hield me tegen…
Boeken en plannen
“Hey Toeps, hoe gaat het eigenlijk met je boeken?” In deze blog vertel ik jullie waar ik de laatste tijd zoal mee bezig ben/was, en geef ik jullie een klein kijkje achter de schermen in het leven van een vallende sterauteur die nooit helemaal tevreden is (de negatieve uitleg), of altijd streeft naar meer en beter (de positieve uitleg). Ik hoor ook graag jullie antwoord op mijn vragen, dus laat vooral een reactie achter!
De hand van Musk
Het was het gesprek van de dag gisteren: Een handgebaar van Elon Musk, voor sommigen overduidelijk een Hitlergroet, voor anderen een onschuldig handgebaar van een enthousiaste autist, en het zoveelste voorbeeld van Trump Derangement Syndrome – de blinde paniek waarin sommigen lijken te raken bij alles wat Trump en de zijnen doen.
Toeps, kattenvrouwtje
Er zijn van die dingen die ik, als je ze me een paar jaar geleden had verteld, nooit had geloofd. Dat ik naar Japan zou verhuizen, bijvoorbeeld. Maar zelfs dat zou ik minder onwaarschijnlijk hebben gevonden dan het volgende scenario: Dat ik met een Fransman in huis zou wonen, en zorg zou moeten dragen voor twee katten.
Soaring
Meestal als ik een blog schrijf, weet ik precies wat ik wil vertellen. Het verhaal heeft een begin, een midden, een einde, en het liefst ook nog een twist, conclusie, of punt dat ik wil maken. Deze keer niet. Ik weet niet precies wat ik met dit stukje wil, behalve het voorval uit mijn hoofd krijgen. Daar vliegt het namelijk al anderhalve dag rond.
Toeps en Olga checken de park
Twee weken geleden sprak ik op een zondagochtend af met Olga (mijn parttime marketing-medewerker) in Shinjuku Gyoen, het nationale park in het bruisende centrum van Tokio. Het was nog vroeg, maar al behoorlijk warm. De zomer in Tokio tikt regelmatig de 36 graden aan, en daarbovenop is de lucht ook nog vochtig, wat het allemaal nog klammer doet aanvoelen. Deze ochtend stond er een briesje, wat goed was voor de warmtebeleving, maar ook gelijk als test kon dienen voor de microfoon die we wilden testen.
Ik ging naar een bijeenkomst voor autistische meiden in Japan
Enige tijd geleden werd ik uitgenodigd door Kohei Kato, een autisme-researcher verbonden aan Tokyo Gakugei University, die ook als editorial manager bij de Japanse uitgever Kaneko Shobo werkt. Hij zei me meteen dat ik niet te veel moest verwachten, maar hij wilde eens kennismaken. Hij gaf me twee boeken van zijn uitgeverij over autisme bij meisjes en vrouwen, in het Japans. Ik heb de boeken nog niet gelezen (zo goed is mijn Japans helaas nog niet), maar de titels waren veelbelovend – deze boeken gingen over camouflage, ofwel, maskeren.
Waarom infodumpen misschien toch niet de beste love language is
Een meisje praat tegen de camera in een korte clip die gemaakt is voor platformen als Instagram en TikTok. “Mensen denken vaak dat wij autisten egocentrisch zijn, omdat we jouw zielige verhaal beantwoorden met een vergelijkbaar verhaal uit ons eigen leven – maar dit is hoe wij empathie tonen!” Even later verschijnt er een vrolijk gekleurd plaatje in mijn feed: “Infodumpen is mijn autistische love language”. We moeten het normaliseren, want zo laten autistische mensen zien dat ze van je houden, aldus de veelvuldig gedeelde post.
Buongiorno en konnichiwa
Het is mij, Toeps, business manager. Deze blog is een greep uit de dingen die ik gedaan heb in de afgelopen maanden. Want er is veel gebeurd, en er gaat ook nog veel gebeuren! Wat dan zoal? Nou…
Negen worstelingen die je waarschijnlijk wel herkent als je autistisch bent
Autisme houdt in dat je hersenen prikkels anders verwerken. Sommige dingen zijn daarom lastig voor mij, bijvoorbeeld het filteren van informatie of het communiceren met de grotendeels niet-autistische buitenwereld. Het is soms net alsof iedereens brein op Windows draait en dat van mij op Linux.
Welk werk is geschikt voor autistische mensen?
In het suffe stuk in Trouw waar ik met een aantal andere autistische schrijvers op reageerde, schreven twee kritische “hoogbegaafdheidscoaches” dat wij helemaal geen autisme konden hebben, want: ‘Schrijvers die zeggen dat ze autisme hebben, maar wel boeken schrijven en een relatie hebben, zijn voor ons geen voorbeelden van mensen met autisme.’ Waarom hun hele artikel kant noch wal sloeg hebben we in onze reply al duidelijk genoeg uiteengezet, maar dat ze juist het beroep van schrijver noemen, maakte het voor mij extra grappig. Vonden deze twee nu dat iemand die als een kluizenaar de hele dag op een zolderkamertje, in een hutje op de hei of, in mijn geval, aan de voet van Mt. Fuji aan zinnen zit te schaven, niet autistisch kan zijn? Hoe…?