Stel, je bent autistisch en je wil naar de Efteling. Ja, het is wat heftig qua prikkels, maar goed, de rest van je gezin gaat ook, en je vindt de Efteling ook gewoon heel tof. Dan zijn er gelukkig voorzieningen waar je gebruik van kunt maken. Zo hoef je niet in lange zigzagrijen te staan, maar mag je elders wachten. Ook geeft de Efteling 2 euro korting op je kaartje, of 5 euro korting per maand op een abonnement. Fijn!

Dit had het einde van deze blog kunnen zijn. Maar dit is het internet, dus natuurlijk zijn er weer mensen boos. Het begon met dit artikel op Looopings.nl, waarin wordt verteld dat journalist/presentator en pretparkfan Thomas van Groningen niets van deze regelingen snapt. Ik maakte een draadje om het uit te leggen. Later reageerde Thomas dat het artikel clickbait was en dat zijn woorden uit z’n verband zijn gerukt – hij meende alleen niet te begrijpen dat mensen die wél in alle attracties kunnen, deze voordeeltjes gebruiken. Nu wil ik hem daarin wel geloven, al wil het feit dat iemand in theorie in alle attracties kan op zichzelf niet zeggen dat iemand geen beperking heeft.

Ik heb de aflevering van ThemeTalk waaruit Looopings citeert niet geluisterd, dus ik heb sorry gezegd tegen Thomas voor het herhalen van de claims, ook al was mijn draadje niet bedoeld om gemeen te doen tegen hem – mijn doel was mensen informeren. Verder wil ik Thomas aanraden het op te nemen met Looopings, als zij hem daadwerkelijk zo verkeerd citeren. Nu zou ik natuurlijk eigenlijk die hele podcast moeten gaan luisteren, maar voor de rest van dit verhaal maakt wat Thomas zei eigenlijk niet eens uit: hij mag dan misschien niet zo denken, uit de comments bleek dat nog te veel mensen dat wel doen.

Naar de Efteling ben ik lang niet geweest, maar in Disneyland gebruik ik ook de disability services, en in Tokyo DisneySea kreeg ik zelfs korting. Ik kan in principe overal in – het is niet dat ik immobiel ben of zo. Maar zoals ik in het draadje al zei, en ook in deze eerdere blog over een bezoek aan Disneyland Parijs: ik raak snel overprikkeld. Als ik geen maatregelen tref, ben ik na een paar uur ziek van de overprikkeling, met hoofdpijn en algehele malaise tot gevolg. Dan wil ik het liefst naar huis, of (in het geval van Disney) terug naar het hotel. Ik boek vaak langere verblijven om die instort-momentjes (of, als ik het goed doe, rustmomentjes) in te calculeren.

Ik heb verhalen gehoord van ouders met autistische kinderen, die (ook al wilden ze zelf heel graag!) na een paar uur pretpark totaal instortten: meltdowns, overgeven… Ook fijne prikkels kunnen teveel zijn. Als je Efteling-bezoekjes steeds maar kort duren, is het fijn dat er korting gegeven wordt. En hoe minder prikkels je krijgt van zigzagrijen en drukke plekken, hoe langer je het volhoudt.

Maar volgens sommige tweeps kun je maar beter gewoon thuisblijven. Dan hebben zij geen last van, euh… Hun misplaatste jaloezie, of zo.

Mensen lijken zichzelf als het slachtoffer te zien van regelingen die ze in principe totaal niet raken. Zo betalen anderen niet méér omdat mensen met een handicap korting krijgen (zouden ze ook boos zijn op mensen met Albert Heijn-zegels?) en krijg je niet overal maar voorrang. In Disneyland Parijs kregen we dat soms wel, maar in de Efteling werkt het zo: als de rij een uur is, dan mag jij over een uur terugkomen bij de speciale ingang. Dus je hebt net zo lang gewacht als anderen, alleen ergens anders.

Ook trokken mensen vergelijkingen met andere aandoeningen. “Mogen die dan ook met korting?!” De grap is: meestal wel.

Dan is er één punt van kritiek dat ik wel snap: volgens sommige bronnen vraagt de Efteling geen enkel bewijs van je handicap, waardoor er mensen misbruik van maken. Op Reddit lees ik tegenstrijdige berichten: sommigen moesten hun Autipas tonen, anderen niet. Op de website van de Efteling vind ik geen duidelijke uitleg van de regels.

Ik weet dat de Efteling zich redelijk coulant opstelt, ook omdat het vragen om doktersbriefjes of diagnosepapieren een mogelijke privacyschending is. Disney is daar wat strenger in – daar heb ik destijds mijn Autipas laten zien. Dit is op zich een goed idee, ware het niet dat deze pas inmiddels 100 (HONDERD!) euro kost.

_{(Ik vind sowieso dat daar iets aan moet veranderen, maar aangezien de Autipas een grote inkomstenbron is voor het AutismeFonds, denk ik niet dat we dat snel gaan zien gebeuren… Goed, da’s een heel andere blog. Misschien later meer daarover.)}

Daarnaast is het feit dat mensen frauderen natuurlijk jammer, maar niet onze schuld. Sterker nog, wij zijn de eersten die last hebben van zulke oplichters.

Enne, thuisblijven? Eh, nee. Ik vind het echt schokkend hoeveel mensen vinden dat hun medeburgers met een handicap maar uit het dagelijkse leven moeten verdwijnen, omdat zij er last van hebben. En niet eens écht last, nee… Ze voelen zich gepasseerd omdat zij geen korting krijgen. Boo fucking hoo.

_{“Maar what about arme mensen dan?! Krijgen die ook korting?!”
Ja, dat krijgen ze.}