“Does it spark joy?”

- Marie Kondo

The negative and the positive

Er zijn een boel dingen die goed gaan. Ik heb werk, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik heb spaargeld en ik heb vrienden. Als ik het zo opschrijf, klinkt het alsof mijn leven compleet is, en alsof alles wat hierna komt gezeur in de marge is. Dat is het natuurlijk ook, als je alles terugrelativeert naar “Toeps, there’s people that are dying”. Dat hoef je me dus niet te komen vertellen in de comments.

Lees hier verder! ☞

Raar jaar 2020

Ik heb een aantal goede keuzes gemaakt in 2020. De eerste was eind januari naar Japan vliegen, al vroegen sommige mensen me of ik dat nou wel moest doen, met dat Chinese virus en zo. De tweede was daar blijven tot eind april. De derde was mijn Kickstarter, die ondanks de onfortuinlijke timing toch z’n target haalde.

Lees hier verder! ☞

Vroeg of later

Japan had een Kerstkadootje voor me: de grenzen gaan weer dicht. Tot eind januari, of beter gezegd, tot minstens eind januari, want ik zie ze het ook nog wel verlengen daarna. Residents mogen nog naar binnen, maar mensen die zich nieuw willen vestigen (zoals ik dus) hebben pech.

Lees hier verder! ☞

The story of Fashionmilk – Deel 3

Het doel van Fashionmilk was eigenlijk altijd: groeien. We moeten meer bekendheid krijgen, want met die bekendheid zouden er meer deuren open gaan, zouden we meer geld verdienen en konden we dus meer epische shoots en video’s maken. Stagiaire Yasmine kwam uit België met dat doel. Ik had zelf al enig idee wat we gingen doen, namelijk: een modellenwedstrijd organiseren. Ik zag CosmoGIRL! dat elk jaar met veel succes doen, dus ik dacht, dat kunnen wij ook.

Lees hier verder! ☞

I’m turning Japanese I really think so

Een tijdje geleden begon ik aan misschien wel het moeilijkste dat ik ooit gedaan heb: het aanvragen van een business manager visum voor Japan. Ik schreef een business plan, maakte prognoses, vulde een boel formulieren in en zocht naar papieren die ik al in geen jaren meer had gezien. Mijn CMD-propedeuse uit 2006, bijvoorbeeld. Ik stuurde alles op naar mijn tussenpersoon, die kwam weer bij me terug met vragen van de Japanse (of beter gezegd Tokiose) overheid en toen kreeg ik twee weken geleden de verlossende mail: “uw aanvraag is goedgekeurd”.

Lees hier verder! ☞

The story of Fashionmilk – Deel 2

Behalve het posten van showfoto’s en editorials, maakten we steeds meer eigen content. De voornoemde bureau-interviews, maar ook stukjes over new faces en deep dives in de carrières van de grote namen. Én Fashionmilkshoots.

Lees hier verder! ☞

The story of Fashionmilk – Deel 1

In 2009 stopte het magazine ElleGirl. Het bijbehorende forum bleef uiteindelijk tot 2018 bestaan, maar in de eerste maanden na het verdwijnen van het papieren blad was ook de ondersteuning van de online tak onzeker. Zo gebeurde het dat het forum weken achtereen stuk was, tot grote frustratie van mij en de andere vaste bezoekers van het Modellentopic, onze digitale hangplek waarin ik als fotograaf, en andere meiden als (wannabe) model onze avonden sleten.

Lees hier verder! ☞

Ik heb nieuwe, geluidswerende gordijnen, en jullie willen natuurlijk allemaal weten: “Werkt dat?!”

Hoera, ik heb nieuwe gordijnen! En niet zomaar gordijnen, maar heerlijke, dikke, geluidswerende gordijnen. Dat leek me namelijk wel fijn, zo met die bouwput voor de deur. Maar ze bleken nog meer voordelen te hebben…

Lees hier verder! ☞

Nooit de comments lezen

Het schijnt het motto van de meeste celebs te zijn: nooit de comments, reacties of recensies lezen. Die wil je niet zien, is het idee. Nu scoort mijn boek over het algemeen vrij goed, dus veruit de meeste recensies die ik tegenkom zijn positief. Toch is er zo nu en dan iemand die schrijft alsof ik persoonlijk op hun tenen de sirtaki heb staan dansen.

Lees hier verder! ☞

@biancatoeps op Instagram

Ik weet niks

Toen ik dinsdag op kantoor zat te werken, begon mijn buik plots salto’s te maken. Ik haastte me naar de wc, en vervolgens naar huis. Ik deed mijn Japanse les zoals gepland maar bleef vervolgens twee dagen thuis, bouwputlawaai en al.

Lees hier verder! ☞

Vol huis vol hoofd

“Dit moet stoppen”, zeg ik tegen mezelf als ik weer een Ikeatas vol Vinted-pakketjes heb opgehaald bij de lokale Esso. De afgelopen weken vergoeilijkte ik mijn online shopping, want alles wat ik niet paste, of bestelde omdat de prijs zo laag was, zou in de webshop gaan. Of mee naar Japan. Maar inmiddels puilt mijn voorraadkast dusdanig uit, dat er bijna niks meer bij past. Aan mijn kledingkast hangen twee jassen die op de foto moeten. Donderdag en vrijdag komen twee meiden langs om model te staan, zodat ik eindelijk een beetje ruimte kan terugwinnen. Maar da’s weer twee middagen werk. En dan nog nabewerken, online zetten, en opsturen. Er raakt ongetwijfeld weer het een en ander kwijt in pakkettenland. En het is niet dat dit nu het enige is wat ik doe.

Lees hier verder! ☞

The sound of silence

Hallo vanuit Rotterdam. Ik ben niet verhuisd, maar mijn huis in Den Haag is vrijwel onbewoonbaar. En dan is die gigantische hijskraan voor mijn raam nog niet eens omgevallen. Maar dat geluid. Dat geluid.

Lees hier verder! ☞

Translate your book they said

Het begon met de vertaler. Toen de corrector. Net als bij mijn Nederlandse boek gingen we keer op keer door aanpassingen en correcties. Niet omdat het origineel zo slecht was, maar omdat dat zo gaat met schrijven, en dus ook met vertalen. Ik schreef een paar nieuwe stukken, husselde een hoofdstuk en toen was het tijd voor de proeflezers. Drie mensen lazen het Google-document nog eens minutieus door, en haalden er nog een berg verkeerde aanhalingstekens, komma’s en punten uit. Ook viel hun oog op inconsistenties, zoals de spelling van “co-workers” versus “coworkers”.

Lees hier verder! ☞

Zwart vierkantje

Zoals jullie allemaal ongetwijfeld weten, stierf vorige week in Amerika George Floyd door politiegeweld. De demonstraties die daarop volgden liepen, mede door inmenging van figuren die daar niet thuishoorden, totaal uit de hand. Nadat eerst voornamelijk video’s van de dood van Floyd werden gedeeld, veranderde de mediastroom al snel in een golf van tips, lessen en vervolgens zwarte vierkantjes, uitmondend in oeverloze discussies over hoe te protesteren en hoe vooral niet. Ik zei al die tijd niks.

Lees hier verder! ☞

Rariteitenkabinet

Afgelopen zondag werd de eerste aflevering van het tweede seizoen Tokidoki uitgezonden – die serie van Paulien Cornelisse over Japan. Hitori-bocchi was het woord van de week. Helemaal alleen. Zo kon ze de hele aflevering paralellen trekken met de huidige coronacrisis en social distancing, want, zo vertelt ze ons: dat doen ze in Japan al jaren.

Lees hier verder! ☞

Geland

Het voelt alsof ik er weer ben. Twee weken geleden landde ik ‘s morgens rond 3:30 op Schiphol, alwaar Riemer mij stond op te wachten. Niemand testte me op corona, nam mijn temperatuur op of checkte mijn koffers. Welkom in Nederland en de mazzel.

Lees hier verder! ☞