“Does it spark joy?”

- Marie Kondo

Het is maar een lichaam

De laatste dagen is er op twitter veel te doen over body positivity, ofwel #bodyposi. Serena Verbon postte haar ex-zwangere buik in bikini, een radio-dj noemde dat “goor” en kreeg (terecht!) de volle laag, en dan was er een paar dagen later nog een twitteraarster die bekende al die #bodyposi-posts van de laatste tijd een beetje zat te worden. Een verkapte vraag om aandacht, zo noemde ze het.

Lees hier verder! ☞

“Hey Toeps, waarom ga je niet gewoon in Japan wonen?”

In Japan wonen. Ik nam het mezelf voor, in 2008, net nadat ik voor het eerst kennis had gemaakt met Harajuku. Mijn relatie met Arthur was net uit, en in een opwelling kocht ik een ticket om bij Maan te gaan logeren. Maan zat in Tokio. Ik had haar nog maar twee of drie keer gezien, maar goed, yolo avant la lettre en zo.

Lees hier verder! ☞

Dutchies, of eh, Vlamingen in Tokio #5 – Charlotte

De Vlaamse Charlotte (31) is pastry chef en chocolatier en werkte tot voor kort bij een bakkerij in Harajuku. Ze belandde twee jaar geleden in Japan vanwege het werk van haar man.

Lees hier verder! ☞

Dutchies in Tokio, of eh, Odawara #4 – Jalisha

Voor mijn afspraak met Jalisha (25) moet ik de stad uit. Op zo’n anderhalf uur van Tokio ligt Odawara, een plaatsje dat ik voorheen alleen kende als overstapstation richting de nabijgelegen onsen-dorpjes. (Een onsen is een badhuis gevuld met vulkanisch opgewarmd water, en omdat Odawara zo dichtbij Mt. Fuji ligt, zijn er onsen-resorts genoeg in de buurt.)

Lees hier verder! ☞

Dutchies in Tokio #3 – Melissa

Met Melissa (26) sprak ik af voor station Shinjuku, het drukste station van Tokio. “Onder dat grote videoscherm bij ALTA.” Shinjuku is nooit mijn favoriete station geweest, omdat ik er altijd genadeloos verdwaal, dus ik was blij dat ik het videoscherm, en even later ook Melissa, had gevonden.

Lees hier verder! ☞

Dutchies in Tokio #2 – Nadine en Charissa

Tweelingzusjes Charissa en Nadine (beiden 28) zijn, ondanks verschillende studies, toch allebei in Japan terechtgekomen. We spreken af in Hamarikyu Park, omdat het uitzicht daar zó Tokio is: achter de Japanse tuinen doemen de grote, glazen wolkenkrabbers van Shiodome op. Het contrast in Tokio waar de zusjes zo van houden is hier duidelijk zichtbaar.

Lees hier verder! ☞

Dutchies in Tokio #1: Maria

In eerste instantie had ik met Maria (26) afgesproken op Odaiba, een kunstmatig eiland in Tokyo Bay. Maar toen donkere wolken zich samenpakten boven Rainbow Bridge, besloten we te verplaatsen naar een van Maria’s andere lievelingsplekken: Electric Town Akihabara. We maken foto’s terwijl de toeristen in Mario Karts achter ons langs racen, en drinken daarna een kop koffie. Hoewel Maria zegt enkel “Japans voor noodgevallen” te spreken, is haar manier van spreken ontzettend Japans. Haar oh’s en ah’s, haar hmm’s en so-so-so’s… Ze verraden dat Maria toch Japanser is dan ze zelf denkt.

Lees hier verder! ☞

“I’m not here to make friends.”

- elke reality-kandidaat ever

@biancatoeps op Twitter

Happiness business

Vorige maand schreef ik een blogje over plannen en opties. Inmiddels ben ik net zo’n religieus aanhanger van het opties-concept als van de KonMari-methode: stoppen met plannen is geweldig! Eigenlijk werkt het ook gewoon als KonMari. Je doet wat joy sparkt, en wat geen joy sparkt, nou ja, eh, dat doe je dus niet.

Lees hier verder! ☞

@biancatoeps op Instagram

Over voelsprieten en horrorbaantjes

Eergisteren ging ik lunchen met Daan, een coole chick die ik daarvoor al een tijdje online sprak. Nog niet zo lang geleden is er bij haar autisme vastgesteld; daarover schreef ze deze blog. Daans diagnose kwam pas nadat ze vastliep op werk, en op dit moment zit ze in een traject om uit te vinden wat ze nu eigenlijk wil en kan.

Lees hier verder! ☞

Om weer terug te zijn

“Hoe is het om weer terug te zijn?” Vrienden en vriendinnen vragen het me, meestal met een soort medelijden in hun stem dat meer zou passen bij iemand die weer is begonnen met werken na een burn-out of sterfgeval. Ik snap het wel; vanuit Japan zag ik enorm op tegen terug naar huis gaan, en hing ik op social media de dramaqueen uit. Maar hoe het is, om weer terug te zijn? Eigenlijk best prima.

Lees hier verder! ☞

Kawasaki Warehouse: Kowloon Walled City als gamehal in Japan

Toen ik met Maan in Hongkong was, bezochten we een verlaten eiland. We hebben allebei wel iets met ruïnes, bizarre hoogbouw en andere urban jungles. We hadden het erover hoe jammer het was, dat de Kowloon Walled City niet meer bestond.

Lees hier verder! ☞

Tokyo Rainbow Pride

“Mag ik een foto van jullie maken?”, vraag ik in steenkolen-Japans aan het groepje studenten dat naast ons is komen staan, op het dakterras van de Starbucks in Harajuku. Ze zien er ultiem schattig uit: twee meiden dragen een grote regenboog-Minnie Mouse-strik, een ander meisje houdt een net uit de verpakking gehaalde regenboogvlag omhoog. Verder zijn ze versierd met kleurrijke armbandjes en haarspeldjes, die je hier in Harajuku overal kunt vinden. Naast de grote vlag hebben ze ook kleine vlaggetjes meegenomen; regenboogvlaggen, maar ook die van de EU, Canada en de VS. Ze komen de Rainbow Pride toejuichen, zoveel is duidelijk. Maar of ik een foto van ze mag maken, daar moeten ze even over nadenken.

Lees hier verder! ☞

Tweedehands Tokio: Koenji en de rommelmarkt van Oi Keibajo

In mijn vorige post over tweedehands shoppen in Tokio schreef ik over Harajuku en Shimo-Kitazawa. Deze keer bezoeken we Koenji en het best bewaarde geheim van Tokio: de rommelmarkt van Oi Keibajo-mae!

Lees hier verder! ☞

Tweedehands Tokio: Harajuku en Shimo-Kitazawa

Wie voor het eerst in Tokio komt, de eerste de beste hippe vintagewinkel in Harajuku binnenstapt en het prijskaartje van een smoezelige Adidas-sweater omdraait, schrikt zich een halve hartaanval. Wát?! 35 euro voor dit ding uit de Zak van Max?! Maar het zou zonde zijn om thrifting in Tokio direct helemaal af te schrijven. Want wie weet waar ‘ie moet wezen, en waar níet, kan wel degelijk spotgoedkope pareltjes op de kop tikken. Ik vertel je alles.

Lees hier verder! ☞

Tokio voor nerds: Toys

Zoals ik in het vorige deel van dit tweeluik al beloofde, neem ik je in deze blog mee naar Nakano Broadway. Van Disney-poppetjes tot horloges, van manga tot modeltreintjes, alles wat er maar te verzamelen valt, vind je hier.

Lees hier verder! ☞