Hebben jullie allemaal een fijne Koningsdag gehad? Ik wel! Ja, ook in Japan wordt de verjaardag van Wim-Lex gevierd. Zo bezocht ik zaterdag het Nederlandse café in Kokubunji voor een avond met Dutchies, reserve-Dutchies, kapsalon en bitterballen. Zondag ging ik met een groep meiden op pad om foto’s te maken. Oranje foto’s, welteverstaan…
Koningsfeestje
Café The Lighthouse in Kokubunji is een bijzondere plek. Hoewel de naam niet Nederlands klinkt (geen idee waarom eigenlijk), voelt het binnen echt als thuiskomen. Van de muziek tot de posters aan de muur, het eten en drinken, en natuurlijk eigenaresse Hana (Hannah) en haar personeel: alles is Nederlands. Rond het café heeft zich een soort losse community gevormd, waar ik inmiddels ook al veel mensen van ken. Toch komen er niet alleen maar andere Dutchies naar het café; er komen ook veel Japanners die in Nederland het beloofde land zien – of gewoon in de buurt wonen.
Fotowandeling
Op zondagochtend verzamelde een groep meiden zich rond station Ebisu. Mijn Franse vriendin Dora (Cassandra) organiseerde namelijk een photowalk! Tweeëntwintig meiden hadden zich aangemeld voor de meetup, waarbij we op zoek gingen naar “onze” kleur. Dora had een grabbelton voorbereid voor wie het lot wilde laten bepalen, maar ik wist al meteen: dat wordt oranje.
Met z’n allen wandelden we van Ebisu naar Yoyogi, terwijl we onderweg foto’s maakten van alles dat we tegenkwamen in de onze kleuren. Ik speurde dus naar oranje, net als twee anderen, maar we hielpen elkaar ook: “Kijk, dit is een mooie roze!” Halverwege had Dora een koffiepauze ingelast bij een lokaal tentje. De man van de winkel maakte onze groepsfoto, en, zo bleek later, een filmpje dat hij op Instagram postte. Ik had geen idee, maar mijn vriendin Kei stuurde me ineens een screenshot door: “Ik heb je gespot!”
Het was echt een geweldige ochtend. Om te beginnen voelde ik me ontzettend geïnspireerd – het was alsof ik weer op CMD zat, in de meest positieve zin mogelijk – en heb ik nu zin om elke week een fotowandeling met een thema te houden. Daar komt nog eens bij dat ik super leuke gesprekken met andere meiden, die van over de hele wereld waren gekomen – van Colombia, Tsjechië, Duitsland en Hongkong tot Japan. Na afloop hielden we nog een geïmproviseerde picknick in het park, waarna ik moe maar voldaan naar huis ging.
Enne, aanschouw: mijn oranje vondsten!
Die avond kon ik niet slapen en lag ik met hoofdpijn in bed – prikkels hè – maar dat was het meer dan waard.
Wow, zo ouderwetsch! Een RSS-feed!
Sla deze link op in je RSS-reader en volg mijn blog hoe jij wil; chronologisch, in je mailbox, in je browser... Ja mensen, the past is here!
https://www.toeps.nl/blog/feed/Related posts
Verhuisplannen
“Jeetje Toeps, kan het nou nooit eens een keertje rustig?” Ha, nee. Ik ben Toeps en ik heb altijd een project nodig om me in vast te bijten. Het is eigenlijk altijd wel een project dat mijn leven beter maakt, dat scheelt, maar rustig? Nee, da’s niet aan mij besteed.
Schakelingen
Ik vind schakelen altijd moeilijk. Dus toen ik na zeven weken Nederland terugkeerde naar Japan, wist ik al dat ik het daar even moeilijk mee ging hebben. Ik was in Nederland zó lekker bezig!
Twee Dutchies en een Shinto trouwceremonie
Enige tijd geleden kreeg ik een mailtje van Ingrid. Ze volgde me al een tijd op Instagram en wilde me nu inhuren als fotograaf. Dat klinkt in eerste instantie als een simpele opdracht – ik doe vaker fotoshoots in Japan, meestal van stellen, gezinnen of vrienden die hier op vakantie zijn. Ingrid had echter een speciaal verzoek: Ter ere van het huwelijksjubileum van haar en haar man, wilde het koppel graag een Shinto-trouwceremonie doen. Ik kreeg direct lichte paniek.
The story of Fashionmilk – Deel 1
In 2009 stopte het magazine ElleGirl. Het bijbehorende forum bleef uiteindelijk tot 2018 bestaan, maar in de eerste maanden na het verdwijnen van het papieren blad was ook de ondersteuning van de online tak onzeker. Zo gebeurde het dat het forum weken achtereen stuk was, tot grote frustratie van mij en de andere vaste bezoekers van het Modellentopic, onze digitale hangplek waarin ik als fotograaf, en andere meiden als (wannabe) model onze avonden sleten.
Een duik in de archieven van Toeps Fotografie
Een tijdje geleden ontving ik een mailtje: of ik misschien interesse had in een NAS van Synology. Ik sprong nog net niet door het dak, want hell yeah: Natuurlijk wilde ik een NAS! Riemer had er al eentje, ook van Synology, toen we samen in Zaandam woonden. Ik heb er nog steeds een mapje op. Maar al mijn fotowerk op zíjn NAS gooien zou het ding per direct vol maken, dus een eigen NAS stond al tijden op mijn verlanglijstje.
Photoshop: Een broekspijp op het asfalt
In Hongkong fotografeerde ik Clara Jade; een heerlijk model, vol energie, dat de hele dag in het rond sprong. Als je even drie seconden niet oplette, zat Clara midden op de weg, of hing ze over de rand van het balkon op de tweeëntwintigste verdieping. Dat zorgt voor toffe foto’s, maar is tegelijkertijd een styling hell. Want tijd om te checken of de omgespelde broekspijp nog wel goed zit? Die heb je niet. Tegen de tijd dat de broek is gefixed, is het moment weg.