Regelmatig krijg ik van mensen de vraag of ik Japan-tips heb. Voor mensen met autisme, maar ook gewoon, in het algemeen. Daarom heb ik deze serie blogs gemaakt, zodat je goed beslagen op reis kan gaan. Dit deel gaat over de praktische zaken: bagage, mobiel internet, de taal en geld.

Wie op vakantie is in Japan, heeft vaak flink wat bagage mee. Daarmee van accommodatie naar accommodatie slepen is een beetje voor amateurs. (En als je de halve trein ermee volpakt, dan kan je jezelf de volgende dag op xenofoob Japans twitter terugvinden.)

Japanners gebruiken vrijwel allemaal transportbedrijven om hun bagage te versturen. De bekendste is Kuroneko Yamato. Dit transportbedrijf, met het geel-zwarte logo van een moederkat die haar jong draagt, zit op vrijwel elk vliegveld en treinstation. Hotels werken vaak samen met het transportbedrijf, zodat je je koffer bij check-out kunt achterlaten, waarna ‘ie naar je volgende locatie wordt getransporteerd. Maar ook bij de meeste convenience stores kun je je koffer inleveren, waarna deze later door Kuroneko Yamato wordt opgehaald. Afhankelijk van het tijdstip en de afstand is je koffer er dezelfde, of anders de volgende dag. (Het is dus verstandig om een klein koffertje of rugtas met handbagage mee te nemen, en de rest te versturen.)

Mocht dit nu geen optie voor je zijn, dan zijn er op veel plekken ook coin lockers. (Al zijn ze op treinstations ook regelmatig vol.) Deze lockers bestaan in verschillende formaten, en de grootste/duurste zijn zelfs geschikt voor een grote koffer. Soms gooi je er muntjes in en krijg je een bonnetje, maar tegenwoordig werken de meeste ook met een Japanse ov-chipkaart. Om je bagage terug te krijgen, moet je met dezelfde kaart als waarmee je je bagage hebt ingecheckt op de lezer tappen. (Vergeet ook niet een foto te maken van waar je locker ook al weer was…)

Toen ik voor het eerst naar Japan ging, werkte westerse mobieltjes er nog helemaal niet. Tegenwoordig natuurlijk wel, maar data roaming is vaak heel duur. Zorg er dus voor dat je dat uit hebt gezet voordat je in Japan landt en je telefoon weer aanzet.

Vroeger gebruikte ik altijd een pocket wifi; een apparaatje dat met het Japanse mobiele netwerk verbindt, en dan wifi uitzend. Een soort hotspot dus. Nog steeds kun je pocket wifi-apparaatjes huren. Dit kan een voordelige optie zijn als je met een groep mensen reist, en/of meerdere apparaten hebt die je wil verbinden. Het nadeel is natuurlijk wel dat iedereen bij de pocket wifi in de buurt moet blijven, en dat het weer een extra apparaatje is om op te laden. Pocket wifi kun je vaak online boeken en dan ophalen bij een balie op het vliegveld, of op je accommodatie laten bezorgen.

Tegenwoordig gebruiken de meeste mensen een e-sim. Dat is een digitale simkaart die je op je telefoon kunt downloaden, vaak zelfs naast je normale nummer. Zo ben je voordat je op reis gaat al helemaal klaar. En anders kun je ook een Japanse simkaart kopen. Ook deze worden vaak voor inkomende reizigers klaargelegd bij een balie op het vliegveld.

Bekende (e-)sim en pocket wifi providers in Japan zijn Sakura Mobile en Mobal, maar vooral e-sim aanbieders schieten wereldwijd als paddenstoelen uit de grond. Doe dus vooral ook zelf even je research.

Wil je besparen op je data, dan kun je natuurlijk ook publieke wifi gebruiken. De meeste koffieketens en restaurants (Starbucks, Tully’s, McDonalds, noem maar op) hebben gratis wifi. Ook sommige metrostations hebben mobiel internet, en de shinkansen heeft zelfs gratis wifi aan boord. Het is niet de beste verbinding (hij valt weg zodra je in tunnels gaat), maar hey, het is beter dan niets!

“Maar Toeps, hoe navigeer je überhaupt, met alles in het Japans?” Gelukkig heb je daar tegenwoordig handige hulpmiddelen voor, zoals Google Translate. Met de camerafunctie kun je zelfs real-time vertalen, of foto’s uploaden. Download van tevoren in Google Translate de Japanse taal naar je telefoon, zo werkt het zelfs als je géén internet hebt.

De meeste Japanners spreken nauwelijks Engels, al is dat op toeristische plekken natuurlijk wel iets beter. Leer voor de interactie met mensen wat Japanse woorden uit je hoofd: konnichiwa voor hallo, kudasai voor alsjeblieft (“een onigiri alsjeblieft”), arigatou voor dankjewel, hai voor ja en daijoubu voor “ik ben oké” (als je bijvoorbeeld wil zeggen dat je geen tasje nodig hebt).

In Japan betalen ze met de Japanse yen (aangegeven met ￥ of 円). Op het moment dat ik dit artikel schrijf, staat de koers van de yen erg gunstig voor bezoekers uit Europa en de VS. Dit is al een flinke tijd zo en wordt alleen maar beter (of erger, voor de arme stakkers die in yen betaald krijgen), dus voorlopig zou ik zeggen, doe niet te veel moeite met van te voren yen halen, en regel dat lekker daar. (Maar hou vooral de koersen in de dagen en check zelf even, voordat je blind opvolgt wat hier staat.)

Je kunt in Japan niet bij elke bank pinnen met je buitenlandse pas. Bij 7-Eleven en postkantoren kan het altijd wel. Op veel plekken (ketens, warenhuizen, vervoerders) kun je met je credit card of Apple Pay betalen.

Heb je geen credit card? Dan zou je een debit card kunnen nemen die werkt als een credit card. Het verschil is dat je hier van tevoren geld op stort, maar het pasje werkt dan verder helemaal hetzelfde. Je kunt zo’n kaart aanvragen bij Wise of Revolut. Ik gebruik zelf al jaren Wise*, het is super handig want er kunnen zowel euro’s als yen (en dollars, en ponden, en wat al niet meer) op staan. _{* Affiliate link: Als drie mensen deze link gebruiken om een Wise-kaart te nemen, krijg ik een bonus.}

Kleine winkeltjes, toeristische attracties en zelfstandige restaurantjes accepteren vaak alleen cash. (En lokale betaalmiddelen zoals PayPay, maar dat is alleen voor mensen die in Japan wonen.) Het is dus slim om altijd genoeg cash op zak te hebben.

Wat ook vaak werkt, is betalen met je IC-kaart (ov-chipkaart). Dat is de kaart die je voor openbaar vervoer gebruikt; fysiek of op je telefoon/watch. Dit werkt bijvoorbeeld bij veel vending machines, vrijwel alle winkels in en rond stations, en convenience stores.

Over openbaar vervoer en de bijbehorende kaarten lees je meer in de volgende post, die gaat namelijk helemaal over Japanse treinen en andere vormen van vervoer!