Het was dé hit in mijn examenjaar, 2001: Starmaker. Zoals duizenden anderen volgde ik de formatie van de band K-otic in het voormalige Big Brother-huis, en ook de cd was in mijn bezit. Als ik I Really Don’t Think So hoor, dan zie ik mezelf skaten over de Nelson Mandelabrug, met mijn discman aan mijn broek geclipt. Als ik Sita’s Happy hoor, weet ik weer precies hoe ik me voelde als zeventienjarige puber. “You could be so happy”, zong ze. Je hebt gelijk, dacht ik, terwijl ik me vrij matig voelde.

Lees snel verder!

Nee, sorry, het was niet mijn bedoeling na mijn “nieuwe baan!”-stukje meteen deze blog dicht te gooien. Maar het was druk, het is december, en ik heb niet echt concrete verhalen. Wel veel halve. Dus ik denk dat ik het bij een kletspraatje hou, zo’n praatje dat vloggers normaal gesproken opnemen onder het kopje “even bijkletsen”, of onder het kopje “IK WAS BIJNA DOOD?!”, als ze leven van de YouTjoep-moneys.

Lees snel verder!