Een nieuwe layout!

Hoera, mijn blog heeft een nieuwe layout! Was er dan iets mis met die oude? Nou ja, niet écht. Maar het was de meerdere malen verbouwde Twenty Fourteen, of nou ja, een child theme daarvoor, en bepaalde dingen irriteerden me al een tijd. Zo was de stylesheet een amper te lezen verzameling van vijfhonderdmiljoen classes die nergens voor gebruikt werden, met vier verschillende viewport-sizes en dan op zo’n manier dat als je voor de iPad iets veranderde, je layout op iPhone of desktop ongewild alle kanten op ging.

Ook ergerde ik me dood aan vierhonderd keer mijn eigen hoofd, vooral onderaan bij related posts in de categorie “persoonlijk” of “asperger”. Die blauwe, die roze waar ik eigenlijk niet meer op lijk, of die okergele, die dan weer niet bij de rest past. Sowieso, de noodzaak om altijd maar weer een plaatje te moeten gebruiken, ook al heeft het stuk tekst helemaal geen plaatje nodig… Natuurlijk, voor social media moet je een featured image hebben, maar wil je die overal dan ook zíen? Nee dus.

Lees hier verder! ☞

Sharks with frickin’ laser beams attached to their heads

Ik stond net bij Riemer in het halletje, teruggekomen van mijn tweede tocht naar de Jumbo. Aanvankelijk was ik zonder portemonnee op stap gegaan, maar helaas, alle mensen in de supermarkt hadden “haast”, of bewindvoering, dus niemand kon voor mij pinnen terwijl ik voor hun neus het geld terug zou internetbankieren. En dus liep ik tien minuten terug naar Riemers huis, probeerde ik zijn fiets maar de band was lek, liep ik maar weer tien minuten richting Jumbo, nu mét geld, en hoezee, weer terug naar Riemer. Mijn humeur was op dat moment aardig beneden peil.

Mail. “Aanvraag Shady-Merk-Iets-Met-Zijde-En-Lipo*: Please reply!”
* Zo heet het merk natuurlijk niet, maar ik wil geen ruzie.

Lees hier verder! ☞

Autistenvoer

Ik eet zelden fruit. Niet dat ik het niet lekker vind hoor, dat niet, maar het schillen, pellen, klaarmaken ervan. Brrr. Er is bijna geen fruit waar je geen vieze handen van krijgt. Bananen vind ik soms nog wel oké. Maar de rest? Yuk.

Daarbij heb ik een lichte fobie voor rottend fruit. Ik heb Riemer herhaaldelijk een een rotte appel uit de fruitschaal laten halen, want ik ga trillen en bibberen en wil er niet bij in de buurt komen. Mocht het écht niet anders kunnen, en ik moet zelf het probleem oplossen, dan mieter ik het liefst die hele fruitschaal weg. Nee, niet alleen de inhoud, letterlijk de hele mikmak, schaal en al.

Lees snel verder!

Wat van die leuke before-and-after photoshopsels

Een paar dagen geleden zag ik op twitter een foto van Sylvie Meis de ronde doen. La Meis had geposeerd voor de Deichmann/VanHaren-campagne, en zag er op die foto’s op z’n zachtst gezegd vreemd uit. “Sylvie onherkenbaar door plastische chirurgie?!”, riepen krantenkoppen suggestief. Nu ben ik de laatste om te ontkennen dat Sylvie geregeld bij dokter Botox en dokter Filler langsgaat, maar wat we hier zien is vooral… Slechte photoshop.

Lees snel verder!

“Does it spark joy?”

- Marie Kondo

Licht bewolkt

Ken je dat gevoel? Alsof je dronken bent, niet meer precies weet wat je aan het doen bent, maar op de automatische piloot toch thuis weet te komen? Zo ben ik net in de Starbucks beland. Ik ben niet dronken, sterker nog, de laatste keer dat ik alcohol dronk was waarschijnlijk in een izakaya in Japan (even die drie slokjes champi-voor-de-vorm-waarna-je-het-glas-subtiel-ergens-op-een-flightcase-parkeert op het Televiziergala nagelaten), maar ik voel me wattig jonge. Boh.

Lees snel verder!

Grappige titel die de lading niet dekt

Ik kreeg een Japans theesetje en een boel knuffels. “Veel plezier op wereldreis!”, zeiden sommigen. “Ga je op wereldreis?”, vroegen anderen. Ik ga inderdaad op reis, naar Japan, en Hongkong, alwaar ik mijn broertje, zijn vriendin en hun knuffelpanda-met-Instagram-account zal ontmoeten. Zíj zijn pas écht op wereldreis; van Bali tot Australië, van China tot Zuid-Amerika.

Twaalf februari vertrek ik. Eigenlijk had ik nog een shoot staan de week erna, maar die neemt Maan over. Ik vlieg naar Tokio, vanaf daar een paar weken later heen en weer naar Hongkong. Vervolgens komt Riemer half maart voor een rondreis langs de Japanse westkust, en zie ik Charlotte in april.

Lees snel verder!

Leeg

Dat was het dan. Zaandam. Vanmorgen om 11:00 precies belde de makelaar aan, die door vastgoedeigenaar Adelbrecht is ingehuurd om de verhuur van het pand te coördineren. Even daarvoor stond ik nog te stofzuigen, laadde Riemer de laatste meuk in de auto, pompte ik de banden van mijn fiets nog eens stevig op en postte ik een filmpje op Insta-stories. “Doei huis.”

Lees snel verder!

Mijn huis is (bijna) af!

Deze post bevat een aantal items die ik gekregen heb van webshop Juniqe.

Zo. Terwijl Riemer en ik als jij dit leest waarschijnlijk de casa in Zaandam staan te boenen voor de laatste inspectie, staat de maison in Den Haag er vredig bij. Het is af. Of nou ja… Bijna. Maar af genoeg om jullie de foto’s te showen.

Natuurlijk kan ik op de KonMari-laan niet zonder de tips van opruimgoeroe Marie Kondo, want met maar 25 vierkante meter moet je creatief zijn. Ik sprak deze vrijdag op de housewarming party van het gebouw met een aantal buren die ook bewust voor zo’n kleine crib hadden gekozen: “Heerlijk, ik móet nu keuzes maken!” Precies.

Lees snel verder!

Moeten alle vrouwen op Krav Maga?

Er is een kleine revolutie gaande op internet. Na de val van Harvey Weinstein komen uit alle hoeken verhalen naar boven, gedeeld met de hashtag #metoo. “Ja, ik heb ook iets grensoverschrijdends meegemaakt”, zeggen duizenden vrouwen.

Lees snel verder!

@biancatoeps op Instagram

“Het is K3, niet K26.”

- Keoma, kandidate K3 zoekt K3

De week van Toeps #40 en #41 – In de Ban van de Ring

Het begon zo rustig. Week 40 was aanvankelijk zó saai, dat ik me afvroeg of ik er wel een weekoverzicht van kon maken. Tot zaterdag.

Lees snel verder!

Prachtige collectie Zaanse historie op zoek naar nieuw thuis

Toevoeging, donderdag 5 oktober, 18:38: Ik heb een principe-overeenkomst bereikt met een partij, weet nog niet of ik al mag zeggen hoe of wat, later meerrr!

Vanaf het moment dat ik in dat mooie, witte gebouw in Zaandam kwam wonen, was ik geïntrigeerd door de geschiedenis van het pand. Maison d’Essence, de oude geur- en smaakstoffenfabriek van Polak & Schwarz.

Lees snel verder!

De week van Toeps #39 – Daar ben ik weer

Nu denk je misschien, huh? De week van Toeps nummertje 39? Waar is de rest gebleven?! No worries, je bent niet blind, de rest bestaat niet. Maar ik vond het wel weer eens tijd voor een “week van”, dus vandaar.

Lees snel verder!

WIN! Je favo outfit uit de Ydence fall/winter 2017-2018 collectie!

Het begint een gewoonte te worden, hihi! Dit was de, ehhh, zesde, zevende… Nou ja, heel-veel-ste keer dat ik de campagne en het lookbook voor Ydence fotografeerde. Maar deze keer was extra special, want Maan fotografeerde mee! Om het helemaal af te maken (#teamibizastyle) verzorgde Charlotte van Beusekom haar en make-up, en natuurlijk was Daisy-May Breuer weer ons model.

Lees snel verder!

The New Cool Kids of Tokyo

Dit artikel verscheen eerder in CosmoGIRL! Ik maakte deze reportage (tekst én beeld!) toen ik dit voorjaar in Tokio woonde.

Misschien herinner je je het nog wel: Gwen Stefani’s song “Harajuku Girls”, waarin ze zingt: “Harajuku Girls, you got the wicked style – I like the way that you are, I am your biggest fan!” Een tijd lang werd Stefani bij elk publiek optreden vergezeld door vier Japanse meisjes, die er uiterst schattig uitzagen, maar helaas niet meer waren dan karakterloze accessoires. Gwen kreeg de nodige kritiek, en terecht. Want de fashion kids van Harajuku, de hipste wijk van Tokio, zijn zóveel meer!

Lees snel verder!