Lieve bloglezers, ik denk dat ik een hoop van jullie ga teleurstellen. Met een nieuw seizoen HNTM én de nieuwe show Models in Paris in aantocht, weet ik dat een groot aantal lezers met smart zit te wachten op de recaps. “Het is de enige reden dat ik kijk”, zeggen sommigen. Maar, hoewel de positieve reacties en de verwachtingen van jullie het me heel moeilijk maken, heb ik besloten dit seizoen geen recaps te gaan maken.

Lees snel verder!

Huh? Wat? Je zocht toch een woonruimte in Rotterdam? Of misschien Utrecht? Klopt, maar zoals jullie weten zocht ik eigenlijk nog het meest naar “zoiets als in Japan”: een minihuisje. Eén kamer, overzichtelijk, dichtbij het openbaar vervoer en winkels. Het bestond niet in Nederland, althans, dat dacht ik. Nou ja, er bestonden wel dingen die erop leken, zoals The Student Hotel, maar ja, dat was dan weer alleen voor studenten. Tot ik op een dag, oh ja, mijn verjaardag, iets voorbij zag komen op Marktplaats.

Lees snel verder!

Ja, alles was goed, zo schreef ik vorige keer. Haha. Grapje. Het was een leuk plan, lekker positief ook. Ik ging gewoon hier blijven, we gingen het beneden wel een beetje opleuken en zo zou ik heus genoeg tijd en ruimte voor mezelf hebben. Ja, nee dus.

Het duurde nog geen twee weken tot ik opnieuw gek werd. Ik boekte een bezoekje CitizenM, maar ik realiseerde me wel dat dat niet eeuwig door kon blijven gaan. Terug naar Plan Antikraak maar weer?
Verder lezen

Oeh, moeilijke woorden! No worries, ik ga zo uitleggen wat ze betekenen. Ik kende ze tot dinsdag ook niet. De woorden althans. De kenmerken kwamen me namelijk maar al te bekend voor…

Dinsdag ging mijn afspraak niet door. Ik zat plots met een lege agenda, dus ik appte Charlotte. Zij had de middag vrij, dus ik besloot bij haar op bezoek te gaan in Almere. Op weg naar huis, in de trein, voelde ik hoe moe ik was. Ik tweette:

tweet

Lees snel verder!

“…dus dan ga ik me dinsdag inschrijven bij de antikraak-toko, en dan hoop ik vervolgens nog diezelfde week ergens te gaan kijken, iets te vinden en te verhuizen. Zodra ik meer duidelijkheid heb, schrijf ik ook een nieuwe blogpost.”

Plan: 10, uitvoering: 3. Ik schreef me in bij de antikraak-toko, werd uitgenodigd voor een bezichtiging op maandag en zag het al helemaal voor me. Een oud bejaardentehuis, op vier minuutjes lopen van station Rotterdam Lombardijen. Er waren twee kamers beschikbaar, eentje zelfs met keuken, voor 250,- per maand. De kans dat er iets met het bejaardentehuis ging gebeuren binnen nu en december was minimaal. Wat kon er nog misgaan?

Lees snel verder!

Met de CosmoGIRL!-job afgerond zónder het verwachtte tripje Osaka (het meisje dat in Osaka woonde reageerde niet meer op onze mails, waardoor ik geen enkele reden meer had om die kant op te reizen), had ik plots twee lege weken en de reiskriebels. In eerste instantie was het plan om alsnog naar Osaka te gaan, maar treinen zijn duur, en in mijn zoektocht naar Rail Passes stuitte ik op de beste deal ever: de JR East Pass Tohoku Area!

Lees snel verder!

Afgelopen week werd de jury van het nieuwe seizoen Holland’s Next Top Model bekendgemaakt. De nieuwe presentatrice was al eerder onthuld, dat wordt Anna Nooshin. Maar inmiddels weten we dus ook wie de andere drie stoeltjes vullen: oud-kandidate Kim Feenstra, noted fashion photographer Nigel Barker en stylist JeanPaul Paula. Of Jean Paul Paula. Of Jean-Paul Paula. Het internet, en zelfs mr. Paula zelf, is het er nog niet over eens hoe je zijn naam schrijft. JP, mocht je dit lezen: help me out!

Een nieuw seizoen, een nieuw concept (ook mannen!), een nieuwe jury. RTL Boulevard belooft ons “meer haat en nijd dan ooit!“, dus ik slijp mijn toetsenbord vast. Mijn eerste indruk van de nieuwe juryleden? Je leest het hieronder.

Lees snel verder!

Nou ja, dat dus. Nog een week. Volgende week maandag om deze tijd is Sakura House mijn huis aan het inspecteren. Daarna sleep ik mijn koffers mee naar vliegveld Haneda, als ik die nog niet heb verstuurd met Ta-Q-Bin. Ik moet nog even uitzoeken wat goedkoper is, twee koffers Ta-Q-Binnen of gewoon een taxi pakken. En ik moet mijn fiets verkopen. Nog even met Kei afspreken. Souvenirs kopen. En mijn hersentjes laten wennen aan het idee dat ik volgende week weer gewoon thuis ben.

Lees snel verder!

Op 15 maart 2011, vier dagen na de verwoestende zeebeving en de daaropvolgende ramp met kerncentrale Fukushima Daiichi, worden alle inwoners van Namie (spreek uit: nami-eh) die nog niet gevlucht zijn, gedwongen om hun dorp te verlaten. Het stralingsniveau in het dorp, gelegen op acht kilometer van de centrale, is veel te hoog.

Iets meer dan zes jaar later, op 1 april 2017, mogen de inwoners terugkeren. Het treinstation wordt heropend, een gloednieuw postkantoor is uit de grond gestampt en wegen zijn opnieuw geasfalteerd. Toch zijn tot nu toe maar zo’n 100 van de 20.000 inwoners terug. Huizen zijn onbewoonbaar, mensen hebben elders een nieuw leven opgebouwd, en tja, is het er nu écht veilig?

Lees snel verder!