Fotoshoots! 14, 17 en 23 juli in Den Haag [SOLD OUT!]

Whoop! Samen met visagiste/haarstyliste Charlotte van Beusekom heb ik (Toeps Fotografie, check mijn portfolio hier) weer shoots gepland voor iedereen die nieuwe persfoto’s, profielfoto’s, modellenfoto’s of foto’s-voor-aan-de-wand nodig heeft. Deze keer fotografen we drie dagen: zondag 14 juli, woensdag 17 juli en dinsdag 23 juli in Den Haag.

Lees hier verder! ☞

Dingen die ik vroeger leuk vond

Een paar dagen geleden zat ik chagrijnig op mijn kamertje. De dag ervoor was ik juist heel happy, want ik had allerlei plannen gemaakt en mijn agenda gevuld. Ik had heerlijk gewandeld door Shinjuku en daar al een heel stuk over getikt. Ik had het stuk nog niet gepost, want er moesten foto’s bij. Goede foto’s. Mijn blog moest niet onderdoen voor een reismagazine, en de foto’s die ik met mijn telefoon had gesnapt die dag waren natuurlijk ondermaats. Ik moest met mijn 6D + 24-70mm op pad. Vond ik. En daar had ik geen zin in.

Lees hier verder! ☞

Ik werd verliefd op Shinjuku – na tien jaar

Ik had het nooit zo op Shinjuku. Het drukste stukje Tokio, met het grootste station ter wereld, waar 8 treinlijnen en nog eens 5 metrolijnen samenkomen (Shinjuku Sanchome meegerekend), waar elke dag meer dan drie miljoen(!) mensen als mieren in een mierenhoop rondkrioelen, en bovenal, waar ik door de meer dan 200 in- en uitgangen nooit iets kon vinden.

Lees hier verder! ☞

Ik werd opgelicht door een zoet kledingwinkeltje in Japan

Japan is het veiligste land ter wereld. In de Starbucks kan je je laptop op tafel laten staan als je even naar de wc gaat, wie z’n iPhone in de metro laat liggen krijgt ‘m vrijwel zeker nog diezelfde dag terug en ’s avonds loop ik rustig in m’n uppie naar huis. Toch ben ik gisteren opgelicht. Door een mierzoet meisje in een roze jurkje, kawaii speldjes in haar haar en een hoog kirrend piepstemmetje dat haar tien doet lijken, terwijl ze waarschijnlijk vijfentwintig is.

Lees hier verder! ☞

Lepeltje lepeltje

Er is een analogie die mensen met een chronische ziekte, of andere aandoeningen die energie kosten, vaak gebruiken: die van de lepels. Het is het verhaal van een dame die aan haar vriendin probeerde uit te leggen hoe het is om te leven met haar aandoening, in een restaurant zat, om zich heen keek en alle zichtbare lepels van tafel griste. “Hier, dit is je hoeveelheid energie”, zei ze. “Alles wat je doet kost een lepel.”

Lees hier verder! ☞

Vanaf Schiphol

Ik zit hier met mijn noise cancelling koptelefoon, bij zo’n internetspot (maar op mijn eigen tethering 4G), vier rijen verwijderd van een of andere Wilco die ongetwijfeld de grappigste man op de werkvloer is, en nu non-stop moppen tapt om te verbergen dat ‘ie vliegen eigenlijk toch wel spannend vindt. Ondanks de koptelefoon is het rumoerig – ik snap nooit dat mensen denken dat die dingen wonderen doen.

Lees hier verder! ☞

When you buy from a small business, an actual person does a little happy dance

Een tijdje geleden zag ik een Pinterest-achtig plaatje voorbij komen met daarop de tekst: “When you buy from a small business, an actual person does a little happy dance”. Nu kan ik uit eerste hand bevestigen dat dat klopt: elke keer als iemand iets bestelt in mijn webshop, een shoot wil boeken of een website gemaakt wil hebben, denk ik: YESSS! Maar ik ben in mijn omgeving lang niet de enige small business. Ik werk voor ze, ik werk met ze, of ik koop hun goodies, omdat ze fantastisch zijn.

Lees hier verder! ☞

“Suzuki washi tashi”

- Eva, ANTM cycle 3

4 mei 2019: fotoshoots!

Het oude, vertrouwde recept is terug: samen met visagiste/haarstyliste Charlotte van Beusekom heb ik weer een dag shooten gepland voor iedereen die nieuwe persfoto’s, profielfoto’s, modellenfoto’s of foto’s-voor-aan-de-wand nodig heeft. Net als vorige keren fotograferen we in de studio in Lelystad, deze keer op zaterdag 4 mei.

Lees hier verder! ☞

Drukdruk

Hoera! Mijn boek krijgt een tweede druk! De eerste tweeduizend exemplaren zijn bijna uitverkocht, en wel zó bijna uitverkocht dat er met spoed een extra lading besteld wordt: de anderhalf-de druk. Deze versie wordt ergens anders gedrukt, en heeft dus geen flappen en wellicht iets kleurverschil op de cover. Het liefst niet natuurlijk, maar ik kan er niks aan doen.

Lees hier verder! ☞

@biancatoeps op Instagram

Stilte na de storm

Het is zondag, autismeweek is ten einde en mijn boek is goed en wel gelanceerd. Gisteren liep ik zingend door Riemers huis, blij met alle lucht die plots in mijn leven was teruggekeerd. Na een jaar van continue deadlines hoefde er nu plots weinig meer. Een paar websitejes bouwen, een paar shootjes bewerken… Mijn oude leven leek plots een eitje.

Lees hier verder! ☞

Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit

Hoi, ik ben Bianca Toeps, fotograaf en wordpress-developer. Ik ben autistisch en heb daar een boek over geschreven. Nu denk je misschien: “Maar, je ziet er helemaal niet autistisch uit?” Dat klopt, zo heet het boek.

Lees hier verder! ☞

Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen

Vorige week schoot een man 49 mensen dood in Nieuw-Zeeland. Vandaag schoot een man drie mensen dood in of nabij een Utrechtse tram. Ik zat in de trein, samen met iemand van de uitgeverij, toen we een jongen erover hoorden praten aan de telefoon. De jongen wilde rechtsomkeert maken. Een meisje tegenover me merkte op: “Wel eng in zo’n tram, je kunt geen kant op!” “Ja, net als in een trein”, grapte haar reisgenoot. De trein stopte in Utrecht. We stapten over. Zo nu en dan keken we op Twitter, of hoorden we medepassagiers de wildste theorieën verspreiden. Ik zei niks.

Lees hier verder! ☞

De laatste boekloodjes

Elke week denk ik dat het inmiddels wel een keertje klaar zal zijn met mijn boek. Ik vierde het moment dat ik alle hoofdstukken inleverde, het moment dat (zo dacht ik) alle correcties doorgevoerd waren, en het moment dat het boek naar de vormgever ging. “Zo, nu hoef ík er even niks meer aan te doen!”, dacht ik steeds. Ha. Gekke Toeps.

Lees hier verder! ☞

Het is een rommeltje

Links van me liggen mijn camera, mijn portemonnee, mijn etui in de vorm van een Yamanote Line-treinstel, een aanslag gemeentebelasting en mijn 24-70 lens, verpakt in bubbeltjesplastic. Rechts van me staat een bakje waar net nog cheetos in zaten met daarop twee chopsticks om vieze handen te voorkomen, en liggen oortjes, een externe HD en zes verpakkingen gordijnroedeklemmen van AliExpress, die ik niet voor gordijnen maar voor kabelmanagement wil gebruiken. Waarom zes? Omdat Ali zo traag was dat ik opnieuw bestelde, waarna de originele bestelling plots toch nog binnenkwam.

Lees hier verder! ☞

“I’m not here to make friends.”

- elke reality-kandidaat ever