Alle berichten van Toeps

Over pandjesbazen en meer troep

pawn-stars-a-solid-silver-safe-with-20-gold-bricks-in-it-i-can-do-like-10-bucks1

Maarten en ik hebben de laatste tijd een aantal favoriete tv-shows. Ze gaan allemaal over oude rommel. Zo is er American Pickers, over twee onsympathieke mannetjes die het land door reizen om arme, nietsvermoedende paupers van hun waardevolle Coca Colamachine te ontdoen. Deze mensen blijven steevast achter met 50 euro en “wat waren het toch aardige jongens”, terwijl de pickers in kwestie zich verkneukelen aan de duizend ekkies die het apparaat ze gaat opleveren.

Verder lezen

Vermist: Schoenen

Enige tijd geleden bestelde ik deze prachtige schoenen bij Topshop.

Eigenlijk wilde ik niks voor mezelf kopen, maar ik zag bij Topman in de sale een hele mooie trui voor vriendlief, en ja, als je dan toch bezig bent… Awel. Ik kocht de trui, en een paar minuten later de schoenen. Trui is hier inmiddels vanaf maandag in huis. Schoenen zijn spoorloos.

Verder lezen

Omdat ik tijdens mijn studie voornamelijk bijverdiende als achtergrondvulling, krijg ik geregeld nog mails van castingbureaus. Meestal zijn ze totaal niet aan mij besteed – “Gezocht: Tweeling!” Oké, ik zal mezelf eens klonen? – maar soms zijn ze interessant. Vooral als er een beetje geld te verdienen valt. En de opnames in Praag zijn. En de casting in Amsterdam is, waar ik die dag toch al ben.

Zo was ik eergisteren op een casting voor een of andere Aziatische crème. De beschrijving in de mail is vaak zo summier mogelijk, dus pas op de casting hoorde ik dat het een blekende crème zou zijn. Hoi, bleekscheet, boek mij maar! Wat ik dan niet begreep is dat mijn tegenspeelsters van die multiculturele chicks waren, juist met een tintje. Iedereen die geregeld castings doet weet welke meiden ik bedoel. Knappe, exotische schoonheden, liefst met een grote bos krullen. Ze boeken elke job die ik niet boek. Dat bleek ook eergisteren weer, één van de meiden kwam net van de set van New Yorker. Daar had ik me ook voor opgegeven, maar mij kozen ze niet.

Verder lezen

Stuur maar door

Ik bezin me op een carrièreswitch. Al netwerkend op de Modefabriek kwam ik tot een inzicht. Ik doe veel te moeilijk. Ik zou modeblogger moeten worden.

Of beautyblogger. En dan elke dag schrijven welke crème, föhn of Ray-Ban ik geweldig vind. Stuur maar op, die gratis spullen! Dan vind ik ze vanzelfspekend helemaal het einde. Laatst zat een stel beautybloggers geheel op kosten van Promotiebureau Curaçao op, ja inderdaad, daar. Een paar weken geleden zag ik tweets verschijnen vanuit Marrakech, alwaar Wella hun anti-rimpel haarverf presenteerde. Anti-fucking-rimpel-háárverf?! Ja joh. Gewoon over tweeten, iedereen blij.

Verder lezen

Wishlist

De tijd vliegt als je plezier hebt. Dat blijkt als wederom de huurnota van de studio op de deurmat ploft. “Die heb ik toch net betaald..?” Helaas. Tijd vliegt, geld ook. Toeps Incasso moet toch weer eens een rondje gaan bellen.

Het is ook alweer bijna het einde van Maan als stagiaire van Fashionmilk. Buuh! Jammer! Ik heb nog geen nieuwe stagiaire gevonden, dus augustus zit ik waarschijnlijk zonder. Hopelijk komt er zo nu en dan nog een vrijwilliger op de thee, anders kwijn ik weg in mijn studiootje! Potentiële stagiaires kunnen hier trouwens lezen hoe ende wat.

Het voorbijgaan van de tijd heeft ook positieve bijverschijnselen: Ik ben bijna jarig! Op 7 augustus word ik alweer 28. Gisteren werd mijn broertje 18, dat vond ik ook wel vreemd. Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe hij voor het eerst in zijn bedje lag. Ik zat ernaast, starend. Maar dus. Bijna jarig. Dat heeft in tijden van te snel terugkomende huurnota’s zo z’n voordelen, want: Wishlist!

Verder lezen