De grove incompetentie van PostNL: een drama in zeven aktes

28 augustus 2019

Ene L. bestelt een broekje via mijn shop. Ze kiest voor verzending als PostNL brievenbuspakje.

30 augustus 2019

Ik lever het pakketje in bij The Read Shop bij mij in de straat, een PostNL-punt. Ik heb een homeprint label aangemaakt, en vraag bij The Read Shop om een verzendbewijsje.

10 september 2019

L. mailt me: het pakketje is er niet. Ik kijk in de PostNL-app, en daar staat dit.

Ik stuur via Twitter een bericht naar de PostNL klantenservice. Die zegt niet te weten waar mijn pakket is, en er een melding van te maken.

13 september 2019

Ik vraag de klantenservice nogmaals naar de zending. PostNL reageert wat snobby. Ze zijn niet bereid mijn schade of toch minstens de verzendkosten te vergoeden: had ik het maar verzekerd moeten verzenden.

(Noot: de postwet, een bizarre wet die mijns inziens spoedig veranderd dient te worden, vrijwaardt PostNL inderdaad van bijna alle verantwoordelijkheid, tenzij opzet of grove nalatigheid van hun kant aan te tonen is. Zo’n beding zou bij alle andere bedrijven als onredelijk bezwarend worden gezien, en ik begrijp echt niet hoe dat zo in onze wetgeving terecht is gekomen.)

PostNL verzoekt me tevens geen screenshots van de communicatie in de DM’s openbaar te maken. Zoals je hier ziet, geef ik daar geen gehoor aan. Ze hebben geen enkele wettelijke grond voor dit verzoek, en proberen enkel hun hachje te redden.

16 september 2019

Oh! Een update in mijn app! Ineens is het pakket – een, let wel, brievenbuspakket – op weg terug naar mij, omdat het niet zou zijn opgehaald. Waarom een brievenbuspakket opgehaald zou moeten worden is mij een raadsel, en waarom dat dan niet via de app of via een briefje gecommuniceerd zou zijn ook, maar goed. Het pakket zou terugkomen.

PostNL geeft inmiddels ook toe iets fout gedaan te hebben, en belooft me in ieder geval mijn verzendkosten terug te storten. (Tot op heden niks ontvangen.) Ik stort koper L. haar gehele betaling terug, ervan uitgaande dat het pakket naar mij terugkomt en ik het opnieuw in de shop kan zetten.

18 september 2019

Volgens de app is het pakket retourbezorgd in de brievenbus. Mijn brievenbus. Daar tref ik echter niks aan.

Ik post erover op twitter en de klantenservice weet me te vertellen dat het pakket niet bij me in de bus is gegooid, maar is beland op een depot voor onbestelbare zendingen. Eh… Oké?!

Ik stuur de beste man een omschrijving van het pakket, inclusief foto van het broekje in kwestie. Ook vertel ik hem dat er op een homeprint label altijd een retouradres staat. Fascinerend ook hoe het pakket steeds wél geregistreerd kan worden, maar op een of andere manier níet bezorgd.

25 september 2019

Ik ontvang dan eindelijk een mailtje van de onderzoeksafdeling, waarin de ontvanger min of meer voor leugenaar wordt uitgemaakt.

Ook kloppen volgens deze verklaring de voorgaande meldingen in hun app en via hun klantenservice niet. I’m not buying it!

Ik wil gewoon mijn geld terug. Niet alleen de verzendkosten, maar ook de 13,50 voor het broekje. Gewoon. Om het principe. Om te zorgen dat PostNL niet langer wegkomt met matige dienstverlening, mede veroorzaakt door het grof onderbetalen en uitmelken van ZZP-personeel. (Waar échte ZZP-ers dan weer de dupe van worden, want de maatregelen om hun schijnzelfstandigheid aan te pakken treft ook zelfstandigen zoals ik, en de grote jongens bij PostNL wanen zich onaantastbaar.)

Ik zal verder geen shop-zendingen meer via “Brievenbuspakje+” van PostNL verzenden, want mijn vertrouwen is tot een absoluut nulpunt gereduceerd. (Gewone zendingen kan ik helaas niet 100% onderuit, want niet iedereen woont dichtbij een pakketpunt van een andere aanbieder.) Jammer, maar het is niet anders.

4 reacties op “De grove incompetentie van PostNL: een drama in zeven aktes”

  1. Laura schreef:

    Ik verstuurde een tijdje terug een zelfgemaakte hondenriem. Die verdween ook. Post NL beweert dan eerst dat de ontvanger vast liegt, maar dat was gewoon een bekende van me.. toen gingen ze een onderzoek instellen wat niks opleverde.
    Ik ga er maar vanuit dat iemand bij Post NL het een erg mooie riem vond 🤔

  2. Nienke schreef:

    Ik stuurde een keer een stapel insectenplaatjes (van die supermarkt-actie) naar een vriendin. Komt de envelop bij vriendin aan, is deze open gemaakt (en niet door vriendin of een buur, dat heb ik gecheckt) en zijn al die plaatjes eruit gejat…

  3. Jennifer schreef:

    Ik heb ooit via MP een lamp gekocht een verzekerd laten versturen. Toen de lamp aankwam was de doos helemaal stuk en de lamp doormidden ?! PostNL deed niets, ongeacht dat het verzekerd was… Heb al hun social media kanalen gebombardeerd maar helaas.. Verzekerd versturen is dus ook gewoon geldklopperij en postNL is gewoon ruk..

  4. Mies schreef:

    Argh… Hier eenzelfde verhaal, maar dan met een aangetekend pakje… ze konden het niet bezorgen, hadden ook een verkeerd bezorgadres regegistreerd ( ondanks geprint label) , stuurden het terug, konden het zogenaamd niet naar mij retourneren, stuurden het naar een onbekende in de straat waar ik vroeger heb gewoond ( ander huisnr).
    Die was zo vriendelijk me te bellen. Het pakketje, waarop stond dat er voor getekend moest worden en dat het niet door de brievenbus moest, was met grof geweld door die meneers brievenbus geduwd en stuk.
    Ik stuur ( nu met GLS, want, zoals Bianca Toeps weet, DHL staat voor De HeLl) het pakketje meteen opnieuw op. En krijg van de klantenservice van postnl te horen dat ik de kosten van de inhoud niet terug kan krijgen omdat ik geen pakketje heb om te laten zien dat het in puin ligt…
    Ben vast één van de velen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *