De week van Toeps #33 – Round and round

“Zo, Toeps. Lekker vakantie gehad? Een weekje uitgerust? Helemaal bijgekomen? Good…” Ik zie kleine bitch Karma al zitten, handjes wrijvend. Twee grote shoots in één week? Zonder dag pauze ertussen? Hier! Veel plezier ermee!

♪Be prepaaaaared♪

Maandag begon met een heleboel voorbereidingen. Voor de shoot van woensdag, voor mondhygiënistenpraktijk Beter Poetsen, had ik een hoop props nodig. Lollies waarvan je tong blauw kleurt, een skatehelm, strijkpatches, van die 90’s plastic nekbandjes…

Voor een aantal items moest ik de stad in, een ander pakket zou nog worden bezorgd. En natuurlijk, precies op het moment dat ik in de H&M jongenskleding stond af te rekenen (want ik deed ook nog de styling), belde de bezorger me. “Ik sta nu voor je deur, maar je bent er niet…” Omdat ik dit al verwachtte, had ik mijn fiets meegenomen. “Ik kan er in twee minuten zijn!” – “Oh, maar ik kan het ook gewoon in de brievenbus gooien!”, aldus de bezorger. Waarom ‘ie dat dan niet direct gedaan had is beyond me, maar goed, probleem opgelost.

Record op de tien kilometer

Dinsdag schoot ik de nieuwe campagnebeelden voor Ydence. Een wat andere shoot dan anders, want waar we voorheen een giga drukke dag hadden met ook nog het lookbook, besloot Lara dat het nu vooral om de sfeer moest draaien. Met een mini team, bestaande uit model Daisy May, visagiste Hanneke, Ydence-baas Lara en ik, zochten we de binnenstad van Amsterdam af, op zoek naar de mooiste plekjes. Nog nooit zo’n relaxte Ydence-shoot gehad, haha! En het leuke is, je ziet het ook direct terug in de beelden. Zóveel moois, aaaah! Nog heel even geduld, dan deel ik ze natuurlijk hier.

DM

Omdat ik na afloop toch in Amsterdam was, kwam Riemer naar de stad en aten we bij Kam Yin. Ik wilde in eerste instantie nog Pokémon vangen, maar mijn voeten waren dood! Bleek dat ik, zonder PókemonGO, toch ook gewoon tien kilometer gelopen te hebben die dag! ’s Avonds ging ik “heel even” op bed liggen, waarna ik pas de volgende ochtend weer wakker werd.

Slotjes

De volgende ochtend, rise and shine! Tijd voor de tandenshoot! Nu vraag je je misschien af: “Hoe kom jij in hémelsnaam bij een shoot voor een mondhygiëniste?! Da’s toch helemaal niet je core business?!” Klopt. Maar de mondhygiëniste in kwestie is Tiffany Claus, de moeder van model Sterre Claus en eveneens redder van mijn ooit zo lelijk gemaakte voortand.

Tiffany is niet je doorsnee mondhygiëniste, en wilde dus ook absoluut geen doorsnee foto’s. (Denk vrouw die doorgaans naar salades lacht, maar dan in een witte jas en met zo’n spiegeltje in de hand.) Ze zette haar drie kinderen in, lijmde op één van hen een neppe slotjesbeugel en we gingen aan de slag voor geweldige foto’s die binnenkort haar praktijkruimte, briefpapier en website zullen sieren.

Ster

Die avond viel ik wederom als een blok in slaap, alle Pokémon ten spijt.

Gotta catch a break

Donderdag moesten Riemer en ik eerst langs de doc (hierover later meer), waarna ik de selectie voor Ydence ging maken. Na deze lastige klus (te veel mooie shots!) besloot ik dat het tijd was voor iets leuks. Ik zag op Facebook dat mijn oom en tante in Kijkduin waren, en ik besloot in de eerste de beste trein die kant op te springen.

Ik moest toch in Scheveningen zijn, die avond. De dag ervoor kreeg ik een uitnodiging in de mail voor de opening van een nieuwe reuzenrad, bovenop de Pier. Ik stuurde ‘m door naar Elise, die in de buurt woont, en vroeg of ze zin had om mee te gaan. Dat had ze, dus ik was met camera en al op weg naar het Haagse.

Aanvankelijk was ik nog van plan om een fotoreportage in Kijkduin te maken, een aantal Pokémon-gekkies te interviewen en verslag te doen van de sfeer. Eenmaal aangekomen besloot ik anders: ik ging met oom en tante op een terrasje zitten, ving hier en daar en incidentele Pokémon maar nam vooral even rust. “Ik ga later deze week nog wel een keer met Riemer”, zo nam ik me voor.

CC - 2

Reuzenrad

’s Avonds ontmoette ik Elise voor het Kurhaus. We liepen naar het reuzenrad, hopende dat er ook hapjes waren. Oh, wat hadden wij honger! Helaas waren er nu geen hapjes, al las ik in het persbericht dat het binnenkort mogelijk is te dineren of high-tea-en in het ding.

Na een plechtig praatje van directeuren, wethouders en bouwers was het tijd voor een testritje. That view! Zo tof! De gondels zijn gesloten en voorzien van airco, waardoor je dus niet uit je bakje waait. Er is zelfs een VIP-gondel met glazen vloer, ieks! Meer info over het reuzenrad vind je hier.

ToepsBlogReuzenrad-1

ToepsBlogReuzenrad-14

ToepsBlogReuzenrad-2

ToepsBlogReuzenrad-4

ToepsBlogReuzenrad-5

“Maak er ook even eentje van mij!” – Elise legt mijn signature pose vast…

ToepsBlogReuzenrad-7

ToepsBlogReuzenrad-8

ToepsBlogReuzenrad-11

ToepsBlogReuzenrad-13

ToepsBlogReuzenrad-12

Much view. Such deep.

Wazigheden

Toen ik donderdag om half twaalf thuiskwam, voelde ik me al vreemd. Leeg. Vrijdag had ik ingepland voor allerlei rotklusjes, zoals het maken van twee facturen en het doen van de was. Ik heb nog nooit zo lang gedaan over het maken van een factuur, het leek wel alsof er watten in mijn hoofd zaten. Ik keek naar de cijfertjes, naar de ene tab, naar de andere tab, weer naar mijn rekenmachine… “Wat ben ik nu eigenlijk aan het doen?”

Ik besloot alleen het strikt noodzakelijke te doen, en de rest (pakketjes opsturen, kleding terugbrengen) tot later uit te stellen. Mijn autistische brein kon het allemaal even niet meer aan. Wat ik de rest van de middag gedaan heb? Ik weet het eigenlijk niet eens meer. Dingen. Of zo.

Ook zaterdag was ik nog niet op mijn scherpst. We gingen lunchen met oud-klasgenoot Corné, waarna ik terug op bed plofte en me vermaakte met de vlogs van FunForLouis in Noord-Korea. Zo fascinerend! Zondagochtend vergat ik helemaal dat ik yoga had, en de rest van de zondag besteedde ik aan foto’s, blogs en meer gerommel.

Upcoming

Photoshop! Een heleboel Photoshop. En een werkafspraak en een dag videoles. Maar goed, ik ben uitgerust, dus ik kan er weer tegenaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *