Lief dagboek: Ik ben een beetje moe

derps
Ondergetekende met lieve Nikkie (van NikkieTutorials) en Suze (van Fashion Treasures), op dat moment nog niet zo heel moe

Ik ben een beetje moe. En als ik moe ben, ga ik dingen vergeten. Zo had ik eergisteren mijn Wacom-pen thuis laten liggen en ging ik vandaag zonder sleutels op pad. Pas op station Sloterdijk kwam ik daarachter, maar gelukkig heeft stagiaire Nynke ook een sleutel. Althans, van de kantoor-deur, niet van de voordeur van het pand. Dus we moesten snel achter iemand aan sneaken, haha.

Wel moest ik eerder naar huis, want Maarten heeft deze avond een etentje. Al kwam me dat sowieso wel lekker uit, een beetje bijtijds thuis zijn. Ik gaf mijn stagiaires meteen ook morgen vrij, tijd om uit te rusten!

Het is niet zo gek dat ik moe ben, de afgelopen weken waren beyond hectisch. Zo schoot ik vorige week woensdag voor de tweede keer foto’s voor een woonwinkel. Aan deze shoots gaat altijd een uitgebreid castingproces vooraf, wat ongeveer als volgt te omschrijven is: Art director heeft schetsen in elkaar gepaint en daaronder de wensen getypt. Denk: “Model vrouw, 20-30, donkere krullen, klein, moet in koffer passen!”

Koffer? Ja, u heeft wellicht de oproep al voorbij zien komen op mijn Facebook, de winkel verkoopt koffers, en het leek de art director wel ludiek om dan iemand in die koffer te stoppen. Dus ik zoek zo’n iemand. Meestal heb ik hiervoor maar een week de tijd, en in dit geval was het ook nog Hemelvaart. Maar goed, ik zoek zo’n iemand. Ik heb opties. Die mensen weten de dag van tevoren nog niet of ze het zijn geworden, en dan komt het reclamebureau met de mededeling dat er een ander model is gekozen. Blond. Lang. “Ja maar, die koffer dan?” -“Nee, die doen we niet meer!” Al die stress! Waarvoor? Voor niks! *Dramaqueen-modus*

De shoot zelf ging overigens van een leien dakje. Het lange, blonde model deed het super, en ook de door mij geregelde moeder en bijbehorende kinderen deden het fantastisch.

selfie1
Hoi vanaf de te fotograferen bank!

De dag hierna, donderdag, moest ik handmodellen voor een yoghurtjesmerk voor je stoelgang. Ik moest een lepeltje in een bakje zetten. In het bakje zat geen yoghurt, want dan blijft het lepeltje niet staan, maar suiker. Dan blijft het lepeltje soms staan. Omdat ik als handmodel altijd vanuit de meest onnatuurlijke houdingen mijn acties moet uitvoeren, ging mijn lepel-movement niet altijd even soepeltjes. Gelukkig handmodel ik wel vaker, dus ik opperde dat we de scène ook achterstevoren konden opnemen. In dat geval staat het lepeltje sowieso in de goede houding, en hoef ik ‘m alleen maar te pakken. Zo gezegd, zo gedaan. Echt grappig, niemand die zal zien dat de sequence is omgedraaid!

Vrijdag en zaterdag spendeerde ik aan het draaiend houden van Fashionmilk en het shoppen van de laatste beelden van Elise (meer op Fashionmilk). Ook trof ik de laatste voorbereidingen voor de Fashionmilkshoot, die zondag plaatsvond.

IMG_0241gc2
Elise (De Boekers), styling door Suze Kuit, visagie door Hanneke de Hertog

En holy moly, wat was dat heftig. Wel ontzettend vet, maar zo heftig! Mijn studio is ineens best wel klein, als er dertien mensen rondlopen. Dertien? Ja, vier modellen, twee moeders, styling, visagie, haar, filmer Djana, stagiaires Yasmine en Nynke, en natuurlijk ikzelf. Misschien hadden we iets te veel hooi op onze vorkjes genomen. Want met de twee foto’s per model zit je al aan een dagtaak, maar wij wilden ook nog een groepsfoto in schattige jurkjes, én natuurlijk van elk model een shot in ons Fashionmilkshirt. En deden we die foto’s eerst nog tussendoor, dit keer maakten we er een hele look van: gecustomized shirt, gekleurde broekjes… We grapten al dat de meiden Teletubbies waren. Of Power Rangers. De 90’s playlist droeg hier wellicht ook aan bij, haha.

Mlies
Beauty Marlies!

Flimers
Yasmine en Djana proberen ook een goed shot te krijgen

Nou, zou je denken, dan heb je vast lekker uitgerust maandag. Wrong! De foto’s voor de woonwinkel moesten bewerkt worden. En zoals jullie eerder hebben gezien, dat is nogal een opgave. Ook dit keer was het een uitdaging, met een bed en een bankstel. Achtergrondpapier is maar 2.70m, peeps! Die avond vierde mijn moeder haar verjaardag met een fancy diner in Het Wapen van Zoetermeer, dus chillen was er weer niet echt bij.

Dinsdag zat ik op kantoor, redelijk hersendood. En wat ik de hele dag gedaan heb? Prutsen aan een menubalk, voor een andere blog die ik aan het ontwikkelen ben. Ik kan er nog niet al te veel over vertellen, maar het wordt awesome! Maar dus. Op die blog moest een menubalk komen, en die moest uitvullen over de gehele breedte van de content. Is dit al Turks voor u, geen probleem. Even in noob-taal: Er zijn een aantal woordjes, en die moeten evenredig verdeeld van links naar rechts bovenaan de pagina staan. De pagina moet ook in het Engels te bekijken zijn, en fuck-een-duck, Engelse woorden zijn vaak korter! Daar gaat je mooi uitgelijnde balk. En ik moest al helemaal niet proberen de pagina op mijn iPhone te bekijken, want dan was het halve menu gewoon… Foetsie!

voorbeeld
Ik illustreer, de badass balk in kwestie

Ik kan hier een heel verhaal gaan typen over css flexbox, -webkit-flexbox en -moz-box, maar dat zal ik u besparen. Resultaat zo rond elf uur ’s avonds was wel een werkende menubalk, op alle toestellen, in elke browser. Behalve in Firefox, want daar moet je handmatig flexbox-ondersteuning aanzetten. Ja mensen, deze technologie is zo nieuw, hij is gewoon hipster.

Had ik al verteld dat die Fashionmilk-foto’s zondag af moeten? En de testshoot met Alice van Max Models ook? Daarom heb ik morgen vrij. Vrij? Haha, grapjas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *