Categorie: Travel

Ik ben een sucker voor Azië. In 2008 bezocht ik Japan voor het eerst, en werd ik verliefd. Vanuit Japan maak ik graag uitstapjes naar bijvoorbeeld Hongkong of China. En Disney, oh Disney… Ik heb inmiddels een volle bingokaart: ik heb alle Disneyparken ter wereld bezocht!

Dutchies in Tokio #1: Maria

In eerste instantie had ik met Maria (26) afgesproken op Odaiba, een kunstmatig eiland in Tokyo Bay. Maar toen donkere wolken zich samenpakten boven Rainbow Bridge, besloten we te verplaatsen naar een van Maria’s andere lievelingsplekken: Electric Town Akihabara. We maken foto’s terwijl de toeristen in Mario Karts achter ons langs racen, en drinken daarna een kop koffie. Hoewel Maria zegt enkel “Japans voor noodgevallen” te spreken, is haar manier van spreken ontzettend Japans. Haar oh’s en ah’s, haar hmm’s en so-so-so’s… Ze verraden dat Maria toch Japanser is dan ze zelf denkt.

Lees hier verder! ☞

Kawasaki Warehouse: Kowloon Walled City als gamehal in Japan

Toen ik met Maan in Hongkong was, bezochten we een verlaten eiland. We hebben allebei wel iets met ruïnes, bizarre hoogbouw en andere urban jungles. We hadden het erover hoe jammer het was, dat de Kowloon Walled City niet meer bestond.

Lees hier verder! ☞

Tokyo Rainbow Pride

“Mag ik een foto van jullie maken?”, vraag ik in steenkolen-Japans aan het groepje studenten dat naast ons is komen staan, op het dakterras van de Starbucks in Harajuku. Ze zien er ultiem schattig uit: twee meiden dragen een grote regenboog-Minnie Mouse-strik, een ander meisje houdt een net uit de verpakking gehaalde regenboogvlag omhoog. Verder zijn ze versierd met kleurrijke armbandjes en haarspeldjes, die je hier in Harajuku overal kunt vinden. Naast de grote vlag hebben ze ook kleine vlaggetjes meegenomen; regenboogvlaggen, maar ook die van de EU, Canada en de VS. Ze komen de Rainbow Pride toejuichen, zoveel is duidelijk. Maar of ik een foto van ze mag maken, daar moeten ze even over nadenken.

Lees hier verder! ☞

Tweedehands Tokio: Koenji en de rommelmarkt van Oi Keibajo

In mijn vorige post over tweedehands shoppen in Tokio schreef ik over Harajuku en Shimo-Kitazawa. Deze keer bezoeken we Koenji en het best bewaarde geheim van Tokio: de rommelmarkt van Oi Keibajo-mae!

Lees hier verder! ☞

Tweedehands Tokio: Harajuku en Shimo-Kitazawa

Wie voor het eerst in Tokio komt, de eerste de beste hippe vintagewinkel in Harajuku binnenstapt en het prijskaartje van een smoezelige Adidas-sweater omdraait, schrikt zich een halve hartaanval. Wát?! 35 euro voor dit ding uit de Zak van Max?! Maar het zou zonde zijn om thrifting in Tokio direct helemaal af te schrijven. Want wie weet waar ‘ie moet wezen, en waar níet, kan wel degelijk spotgoedkope pareltjes op de kop tikken. Ik vertel je alles.

Lees hier verder! ☞

Tokio voor nerds: Toys

Zoals ik in het vorige deel van dit tweeluik al beloofde, neem ik je in deze blog mee naar Nakano Broadway. Van Disney-poppetjes tot horloges, van manga tot modeltreintjes, alles wat er maar te verzamelen valt, vind je hier.

Lees hier verder! ☞

Tokio voor nerds: Treinen

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, ben ik een enorme nerd. En zoals iedere nerd z’n obsessies heeft, heb ik die ook; mijn twee grootste zijn treinen en Disneyparken. Nu is Tokio de hemel voor nerds, hier “otaku” genoemd. In deze tweedelige blogserie laat ik jullie daarom kennismaken met mijn nerdy Japan. In de volgende blog bezoek ik verzamelaarsparadijs Nakano Broadway, maar nu eerst: treintjes!

Lees hier verder! ☞

De vergankelijkheid van de Nakagin Capsule Tower

Ik weet niet meer precies waar of wanneer, maar ergens in het proces van het verlangen naar een eigen plekje tot het verhuizen naar mijn geweldige 25m², wees iemand me op de Nakagin Tower. Een toren met capsules, gebouwd in 1972, als toonbeeld van de Japanse Metabolisme-beweging. Mijn droom.

Lees hier verder! ☞

De meest niet-enge brug van Japan

Mensen, ik moet iets bekennen. Ik ben in clickbait getrapt. En dan bedoel ik niet dat ik er enkel op heb geklikt en drie seconden van mijn leven heb verspild, nee, ik heb gisteren acht uur in de trein gezeten, vandaag dik een uur, ik heb 20 euro voor een taxi betaald en een uur teruggelopen, voor… Een matige brug.

Lees hier verder! ☞

72 uur in Chongqing

Ik weet nog goed hoe ik erop kwam. Samen met Riemer zat ik YouTube-video’s te kijken via de Apple TV, over monorails vermoed ik, toen de autoplay met een docu op de proppen kwam. Deze docu, zelf geknutseld door een Noorse student in Chongqing.

Lees hier verder! ☞

Yim Tin Tsai

Vrijdag voelde ik me (zoals je hebt kunnen lezen) vrij beroerd, maar zaterdag ging het al iets beter. Maan vroeg wat ik wilde doen, en mijn antwoord was: Iets rustigs. Met natuur.

Maan stuurde me een artikel door over een verlaten eiland waar vroeger zout werd gewonnen: Yim Tin Tsai. De gedachte van verlaten Chinese huisjes won het van de gaarheid en de angst voor een boottocht en een busrit van een half uur. Dus, op naar de Sai Kung Pier!

Lees hier verder! ☞

Een hotel in je woonkamer en circuits in je hoofd

Ik had natuurlijk al eerder in een capsule hotel geslapen. Toen ik in Sendai was, logeerde ik vijf nachten in 9Hours, een modern, fancy capsule-concept. Dus toen ik op Booking.com zag dat Hongkong óók een capsule hotel had, besloot ik daarvoor te kiezen. Dat het hotel op een toplocatie lag, midden in Causeway Bay en bij Charis om de hoek, was een extra doorslaggevende factor.

Goed. Dus ik vlieg vijf uur in een bus met vleugels van HKexpress (geen tv, eten zelf kopen, dat verhaal), pak de airport express, daarna de metro, en ik haast me naar het hotel; ik zou daarna nog met Maan en Yves gaan eten, en ik was al laat.

Lees hier verder! ☞

Over reizen en privilege

Hoera! Het is International Women’s Day! CARE Nederland vroeg me na te denken over empowerment, over dingen die ik als vrouw doe, kán doen en mág doen.

Vandaag vlieg ik naar Hongkong. De afgelopen maand woonde ik in Tokio. Daarvoor kan ik mezelf wel enorm op de borst gaan kloppen, maar ik moet niet vergeten dat ik dit boven alles te danken heb aan mijn privileges. Privileges die niet elke vrouw op deze aardbol heeft.

Lees hier verder! ☞

Do less of what makes you meh

“Do more of what makes you happy“, schreef ik de vorige keer. Guess what: Dat is niet de oplossing. Ja, deels. Maar wie alleen maar méér doet, in een zoektocht naar happiness, is al snel overwerkt. Het grote geheim is niet méér doen, maar juist minder.

Lees hier verder! ☞

Do more of what makes you happy

Je kent die tegeltjeswijsheid vast wel. Of nou ja, tegeltjes… Het staat tegenwoordig op posters, Instagram-profielen en het halve assortiment van de Xenos. Het lijkt een duidelijk advies, maar het roept direct lastige vragen op. What makes me happy?

Ik heb er de afgelopen week veel over nagedacht. Ik was in Japan, dus ik zou heel happy moeten zijn. Toch?

Lees hier verder! ☞

Big in Japan, ofwel: een tweet in 663 woorden

Twitter. Vanaf 2009 deel ik er m’n observaties, klachten en leukigheden. Dat weet ik omdat ik net mijn eerste tweet heb teruggezocht, en zowaar, direct aan het klagen. De username @toeps was al bezet, dus dat vind ik nog steeds wel een terechte klacht.

Lees hier verder! ☞