Categorie: Autisme

Ik heb autisme. Dat betekent dat mijn hoofd op een andere manier met prikkels omgaat, waardoor ik soms moeite heb sociale situaties, communicatie en fysieke overprikkeling. Mijn brein filtert minder, waardoor oogcontact, geuren en geluiden soms een beetje too much kunnen zijn. Dan kijk ik weg, of trek ik me terug.

Autisme is vooral een beperking in een wereld die gemaakt is voor niet-autistische mensen. Ik zou mezelf niet willen veranderen, maar soms zou ik willen dat de wereld me iets beter zou begrijpen. Autisme heeft trouwens ook zo z’n voordelen: ik ben goed met logica en heb oog voor detail. Verder vind ik mezelf erg grappig.

Mijn boek Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit verscheen in april 2019 bij Blossom Books. Het boek kwam binnen op 33 in de Bestseller Top 60 en inmiddels is de derde druk verschenen. Meer informatie, interviews en recensies over het boek vind je op maarjezieterhelemaalnietautistischuit.nl.

Je koopt het boek onder andere op bol.com.

Het kortste geheime plan ooit

Ik moet toegeven, het was een tikje stalkerig. Ik zag op Insta Stories dat ze in het Kawaii Monster Café zaten – ik zat in de Starbucks ernaast. Liep naar beneden, bestelde een crêpe en bingo. Cyarine en Tokidoki Traveler. Meiden die ik al een tijdje op social media volg, en die nu plots in de buurt waren. Of nou ja, Emma (aka Tokidoki Traveler), woont hier. Cyarine is een Dutchie. “Hoi Laura!”, zei ik. En omdat het vast een beetje creepy is om in Japan plots in je moedertaal te worden aangesproken: “Niet schrikken.”

Lees hier verder! ☞

Volkskrant Magazine over autisme: “Gewoon niet zeiken!”

Vanmorgen vond ik in mijn mailbox een Blendle-linkje naar een artikel dat werd aangekondigd met de zin: “Autisme, ADHD en narcisme, Nederland lijkt er massaal aan te lijden. Maar is dat ook zo? Of gaan we al te vastberaden op zoek naar een diagnose?” Ik voelde de bui al hangen, en ja hoor, wat een draak van een artikel heeft Margot C. Pol opgeleverd. Ik zat overigens ooit bij een Margot Pol op de basisschool, ik vraag me af of dat dezelfde is, na toevoeging van een interessant klinkende C. Maar goed, dat terzijde.

Lees hier verder! ☞

Een pleidooi voor positieve prikkels

Laatst had ik met een mede-autist afgesproken. Ik kende hem via een forum en was onder de indruk van zijn werk. Hij doet dingen met video. Op Facebook waren we aan de praat geraakt, en dat was zó herkenbaar allemaal, dat ik voorstelde eens te meeten. “Ach,” zei hij, “laat ik eens gek doen.” Dingen doen die buiten je comfort zone liggen, zoals met vreemden van internet afspreken, wordt autisten vaak afgeraden.

Lees hier verder! ☞

Rondjes

“Ik moet uit the loop komen. Ik moet uit the loop komen.” Het zinnetje herhaalt zich in mijn hoofd, waaardoor het ironischerwijs zelf een loop wordt. Een uur geleden zat ik thuis op de witte Malm-kast met daarin mijn kleren. Ik had me aangekleed, dus hey, da’s al iets. Maar toen zat ik daar op die Malm-kast, minutenlang, voor me uit te staren. “Ga iets doen Toeps. Ga naar buiten. Dat helpt altijd.”

Lees hier verder! ☞

Filemon is een autist en daar vind ik iets van

Hoera, Filemon is een autist. Dat is de conclusie die volgt uit zijn serie “Het is hier autistisch“, waarvan gisteren het eerste deel is uitgezonden. Natuurlijk wilde ik wel eens zien hoe autisme in de serie werd neergezet, en de op Facebook opduikende beelden van een zogenaamde “savant” maakte me in eerste instantie argwanend. Al eerder beklaagde ik me over het veelvuldig opvoeren van “wonder-autisten” om leuke televisie mee te maken.

Lees hier verder! ☞

Vraag dat maar even aan Henk

Hallo lieve bloglezertjes! Het is de hoogste tijd voor een update. Niet zo lang geleden vertelde ik jullie namelijk dat ik een nieuwe baan had gescoord, en daar ben ik vorige week dan ook begonnen. Voor wie geen zin heeft om op de link te klikken: Ik ben photoshopper in het team van Zondag met Lubach!

Lees hier verder! ☞

7½m²

Ik ben nu bijna een week terug uit mijn favoriete land, maar de mist is nog altijd niet uit mijn hoofd verdwenen. De jetlag zorgt ervoor dat ik het liefst wil eten en slapen, eten en slapen, maar da’s het ergste nog niet. Behalve die jetlag heeft ook een algeheel neerslachtig gevoel zich van mij meester gemaakt.

Lees hier verder! ☞

I’m not here to make friends

Er zijn grofweg twee categorieën te onderscheiden in gaijin (buitenlanders) die langere tijd in Japan verblijven. De party people, en de nerds. Het is niet heel moeilijk te raden tot welke categorie ik behoor.

Lees hier verder! ☞

Over vaccinatie en autisme

Het is weer een hot topic deze week: vaccinaties. Er zou vergif in zitten en je zou er autisme van krijgen. Arjen Lubach wijdde er in zijn programma een stukje aan, en dat leverde op Facebook onder andere deze reactie op:

Lees hier verder! ☞

Volgende halte: paniekaanval

“The next station is… Shinagawa!” De trein stopt, het stationsmuziekje klingelt vrolijk door de trein. Zal ik uitstappen? Nee, het gaat wel. Of… Nee, het gaat wel. Nog maar vijf stationnetjes tot Tokyo. Op Tokyo weet ik de weg. Op Tokyo zijn toiletten. Op elk tussenliggend station ook, volgens de Lonely Planet, maar kan ik die zo snel vinden? Nee, gewoon blijven zitten. Nog maar vier stationnetjes tot Tokyo.

Ik wil niet dat mijn vakantie er zo uitziet. Dat ik niet navigeer van hotspot naar hotspot, maar van toilet naar toilet. Gisteren gingen we lunchen met Kei, in een leuk Italiaans restaurantje. Direct kijk ik om me heen. Waar is hier het toilet? Nee, ik hoef er niet heen. Ik wil alleen maar even weten waar ‘ie is.

Lees hier verder! ☞

Voorwaarden

“Dat is een hele stap”, aldus mijn coach. Ze pakt een stift en begint op het bord te tekenen. “Wat zijn de voorwaarden om samen te kunnen wonen?”

Samenwonen? Euh, ja. Op proef, in eerste instantie. Vrijdag staat Riemer bij mij voor de deur met een stapel kleren, zijn televisie, Apple tv en iMac. Bij mij? Jep, bij mij. Want ik heb zo’n gaaf huis.

“Maar hoe lang kennen jullie elkaar nu? Twee maanden? Heb je zijn ouders eigenlijk al wel eens ontmoet?” Nu wonen de ouders van Riemer in Thailand, dus die had ik tot voor kort nog niet ontmoet. Dit weekend was het zover, omdat zijn ouders zaterdag zijn geland vanuit Thailand voor een korte “vakantie” hier. De ontmoeting verliep vlekkeloos, althans, voor mij dan. Riemer raakte wat overprikkeld door spelende neefjes met Duplo-autootjes over plavuizen en een iPad-piano-app. Interessant om dat ook eens van een andere kant te zien; normaal […]

Lees hier verder! ☞

Breng nu de aandacht naar je linkerteen

Gisteren had ik de eerste les mindfulness voor mensen met autisme. Deze cursus was me aangeraden vanuit coaching, omdat ik met mindfulness zou kunnen leren beter mijn grenzen aan te voelen, minder te piekeren en meer in het nú te zijn. Ach, dacht ik, waarom niet, het boek heb ik toch al. (Ik was ooit heel fanatiek alle boeken over autisme aan het kopen op bol.com, vandaar. Dit boek, trouwens.)

Lees hier verder! ☞

Voor wie zin heeft een lang verhaal te lezen

Ik keek gisteren in de spiegel, mijn haar zat wonderbaarlijk goed. Zo’n Khloe-kick, aldus Nikkie, maar dan vanzelf. Ik voel me niet dik, mijn kleding zit eerder te wijd dan te strak. Mijn huis is geweldig. Jep, het is tijd voor een algeheel neerslachtig gevoel.

Lees hier verder! ☞