Model Talk: Wat betekenen al die modellentermen?

Als je net begint als model vliegen de nieuwe termen je om de oren. Statement? Editorial? Tweede optie? Wat betekenen al die dingen eigenlijk? Fashionmilk helpt, en heeft hieronder een aantal veelgebruikte termen op een rijtje gezet!

Fashion versus commercieel

In het modellenwerk zijn er grofweg twee richtingen te onderscheiden: Fashion en commercieel. Fashion, ook wel high fashion genoemd, betekent werken voor ontwerpers en toonaangevende tijdschriften. Een model als Bette Franke (Wilma Wakker Model Management), te zien in bladen als Vogue en Harper’s Bazaar, campagnes voor Miu Miu en J. Mendel en shows als die van Versace en Prada, is een goed voorbeeld van een fashionmodel. In de fashionwereld zijn de eisen streng, de meisjes (vaak) wat aparter en zoals Heidi Klum altijd zegt: “One day you’re in, the next day you’re out!”

Commercieel modellenwerk is heel divers. Het kan variëren van grijnzend aanprijzen van kattenvoer, tot een heel prima shoot voor Wehkamp, tot Doutzen Kroes’ (Paparazzi Model Management) wereldwijde L’Oréal-campagnes. Logischerwijs verdient dat laatste het beste. Er is geen duidelijke scheidslijn tussen fashion en commercieel. Elk fashionmodel zal ook commercieel werk doen, en hoe beter je staat van dienst in de fashionwereld, hoe meer je verdient met je commerciële klussen!

ORED1207_108_MastDP LUMIMAGIQUE.indd
Doutzen Kroes voor L’oréal: Omdat ze het waard is

Bureau

Als model heb je doorgaans een modellenbureau. Sterker nog, je hebt er meerdere. Het bureau in het thuisland van een model wordt moederbureau genoemd. Dit bureau is de basis van het model: Vanuit het moederbureau worden carrièreplannen uitgestippeld en wordt het model bij bureaus in het buitenland geplaatst. In elke modestad is dit een ander bureau, al hebben sommige bureaus vestigingen all over the world. Zo komt het vaak voor dat een model zowel in New York, Parijs als Milaan door bijvoorbeeld Women vertegenwoordigd wordt.

Het moederbureau van een model krijgt 10% van al haar internationale, en 20% van haar binnenlandse verdiensten. Voor bureaus in het buitenland geldt dat zij alleen verdienen op opdrachten die via hen zijn binnengekomen. De percentages verschillen per land, maar Parijs is berucht: Daar houdt een bureau wel 70% aan fees en belastingen in! (Al zijn die belastingen wel weer te verrekenen.)

IMG_3631
Ulla Models heeft behalve een vestiging in Nederland ook een kantoor in Brussel

Boeker, agent, management…

Bij een modellenbureau werken vaak boekers. Zij hebben contact met klanten en regelen de boekingen. Bij sommige bureaus werken ook managers of directeuren, die zich bezighouden met langetermijnstrategieën. Bij andere bureaus neemt de head booker zulke beslissingen, en bij weer andere bureaus noemt iedereen zich gewoon boeker. En dan zijn er nog de bureaus die worden geleid door één persoon. Zo’n bureau heeft vaak maar een kleine selectie aan modellen en heet ook wel boutique agency. Wat zo’n bureau doet wordt ook wel personal management genoemd.

Jeroen van de Mast zei ooit in een interview tegen ons: “Wat ik doe is meer dan boeker zijn. Ik ben de eigenaar van dit bedrijf, de eindverantwoordelijke. Ik hou me dus ook bezig met marketing, het financiële plaatje… Maar ik ben vooral een model manager. De modellen zijn mijn klanten, ik ben hun agent. Ik regel van alles voor ze.”

IMG_1988
De boekers (en directeuren) van Max Models aan hun grote boekerstafel

IMG_0070
Micha van Micha Models verzorgt personal management vanuit haar woonkamer

Boeking

Dus boekers boeken boekingen. Nu is de term boeken eigenlijk best vreemd. Want wie boekt nou eigenlijk wie? Zo kun je zeggen: “Balenciaga boekte Anniek Kortleve (Tjarda Model Management) voor hun campagne!” Maar je kunt ook zeggen: “Daphne Groeneveld (Bloom Management) boekte de H&M-campagne!”

Opties, tweede opties, derde opties…

Voordat het tot een boeking komt, worden er vaak modellen in optie gezet. Dit houdt in dat het model “gereserveerd” wordt. Een klant zegt bijvoorbeeld tegen het modellenbureau: “Ik wil graag Josefien Rodermans (Future Faces Model Management) in optie zetten voor de Chanel-show.” Op dat moment heeft Josefien een optie, en moet ze die datum vrijhouden. Sommige klanten zetten de halve modellenpopulatie in optie, gewoon voor de zekerheid. Opties gaan dan ook vaak niet door. “De optie is eruit”, zegt het bureau dan tegen Josefien. Soms hoort een model pas de dag van tevoren of een optie wel of niet doorgaat; een stressvol bestaan dus!

Tweede (en derde, en vierde, etc.) opties zijn een soort reserve-opties. Stel, Josefien heeft de Chanel-optie, maar voor diezelfde dag belt ook de Vogue. Het bureau zegt dan tegen Vogue: “Jullie hebben een tweede optie.” Wanneer die Chanel-show dan niet doorgaat, schuift Vogue door als eerste optie.

Casting

Voordat er modellen in optie worden gezet, houdt een klant vaak eerst een casting. Een casting is een soort snel sollicitatiegesprek, waarbij het model haar portfolio met foto’s laat zien, een stukje loopt en/of een kledingstuk aanpast. Op sommige castings moet een model een toneelstukje opvoeren, poseren of zelfs een dansje doen; het ligt er maar net aan waar de casting voor is. Het kan vreselijk druk zijn op castings; soms staan er wel honderd modellen in de rij en is het uren wachten.

anniekjooscasting
Anniek Kortleve (Tjarda Model Management) postte ooit deze foto van Josefien Rodermans (Future Faces Model Management) op Instagram: In de rij voor een casting…

In het portfolio: Tests en tear-sheets

Een model moet foto’s hebben voor in haar portfolio. Daarom doen beginnende modellen vaak een aantal testshoots. Die term zorgt soms voor verwarring, want wat wordt er nu eigenlijk getest? Soms wordt naar aanleiding van de testresultaten bepaald of een model wordt aangenomen bij het modellenbureau, maar veel vaker worden er gewoon foto’s gemaakt voor in het portfolio. Een portfolio wordt trouwens ook wel “boek” genoemd.

IMG_9949c IMG_0068c
Een nieuw kapsel was de reden voor deze testshoot van Julia Baas (Max Models)

IMG_3682
De portfolio’s van de meiden van iD Model Management

Als een model voor tijdschriften heeft gewerkt, komen er steeds meer tear-sheets in het boek. Dit betekent letterlijk “uitgescheurde blaadjes”, ofwel, de foto’s van het model die uit het tijdschrift zijn gescheurd. Als een model heeft gewerkt voor goede bladen als Vogue, Pop Magazine of Harper’s Bazaar, dan geeft dat het model een zeker aanzien. “Laten we Patricia van der Vliet (Elite Model Management Amsterdam) boeken, zij heeft een sterk boek”, zouden klanten dan kunnen zeggen. Werken voor een tijdschrift wordt ook wel editorial genoemd.

IMG_6958
Bij Elite zijn ze bezig met het boek van Patricia: Welke foto’s gaan erin, welke moeten eruit..?

Sedcards en showcards

Op een casting laat het model haar sedcard achter. Dit is een soort visitekaartje op A5-formaat, met daarop een aantal foto’s, de maten van het model en natuurlijk de gegevens van het modellenbureau. Sed-card? Ja, volgens de legende is er ooit ene Sebastian Sed mee begonnen, vandaar. De kaarten worden ook wel setcards genoemd, als in een set foto’s, of comp cards, van het Engelse composit ofwel samenstelling.

IMG_6382
Sedcards aan de muur bij VDM Model Management

IMG_6388
De sedcards van Anna Oorthuys, Lara Roozemond en Ymre Stiekema (allen VDM Model Management)

Als twee maal per jaar de fashionweeks er weer aankomen, stellen modellenbureaus in steden als New York, Milaan en Parijs showpackages samen. Dit zijn pakketjes met daarin speciaal vervaardigde sedcards, met modellen die beschikbaar zijn voor de shows. Deze showcards zijn vaak prachtig ontworpen en worden opgestuurd naar modehuizen en casting directors.

02_ElzaFreshIMG

23_MartePPIMG

De creatieve showcards van IMG van Elza Luijendijk (Fresh Model Management) en Marte Mei van Haaster (Paparazzi Model Management)

Statement

Buiten het percentage dat modellenbureaus inhouden van de verdiensten van een model, verrekenen ze ook alle gemaakte kosten. Al het geld dat een bureau investeert in een model wordt op deze manier terugverdiend. De gemaakte kosten worden bijgehouden op een rekening, ook wel “statement”, “account” of “balans” genoemd. De prints voor in het portfolio, de kosten van de hierboven genoemde sedcards en showcards, testshoots, plaatsing op de website… Alles kost geld. Zodra een model een betaalde opdracht binnenhaalt, worden alle openstaande bedragen verrekend. Werkt het model niet, maar zijn er toch kosten gemaakt? Dan heeft het bureau pech en komen de kosten voor hun eigen rekening.

De maten

Zoals de meeste mensen wel zullen weten, moet een model aan diverse eisen voldoen. Zo moet zij “de maten” hebben. Deze maten zijn grofweg 80-60-90, waarbij 80 centimeter de borstomtrek is, 60 de taille en 90 de heupmaat. De heupmaat is ook afhankelijk van de lengte van het model: kortere modellen moeten vaak een kleinere heupmaat hebben, om zo even slank te ogen als hun langere collega’s. Ook zijn de maten afhankelijk van iemands bouw; je kunt twee modellen met dezelfde maten naast elkaar zetten, waarbij de een er afgetraind uitziet en de ander juist mager.

De lengte van een model is ook belangrijk. Deze moet liggen tussen grofweg 1m73 en 1m81. Veel mensen weten niet dat je ook te lang kunt zijn voor modellenwerk, al is het eigenlijk best logisch. De kleding die wordt gebruikt in shoots en shows is (nog) niet in de winkel te koop, er wordt gewerkt met samples: Voorbeeld-kledingstukken. Een model moet daar nu eenmaal in passen.

Ook de schoenmaat van een model speelt een rol. Met maat 41 heeft een model vaak een probleem (of zere voeten), omdat de meeste schoensamples in maat 40 worden gemaakt. Met extreem kleine voetjes zit je goed in Japan, waar de schoenen in small, medium en large worden gemaakt. Large is vergelijkbaar met maat 38/39.

IMG_7614
Wie de schoen past, trekke hem aan. En wie ‘m niet past… Nou, die ook!

Polaroids

Eigenlijk zijn polaroids van die foto’s die kant-en-klaar uit een camera rollen. Vroeger werden deze instant foto’s gebruikt om te laten zien hoe modellen er in het echt uitzien, zonder make-up of photoshop. Maar polaroids zijn duur, bijna nergens meer te koop en het inscannen is omslachtig. Daarom worden er tegenwoordig gewoon digitale snapshots gemaakt, maar de term polaroids is gebleven.

153623-800w 153624-800w
Polaroids van Laura Kampman (Micha Models)

Plus-size

Modellen met “de maten” worden ook wel “straight size” genoemd, als tegenhanger voor de term plus-size. Plus-size zijn modellen met een maatje meer. Aangezien ook de plus-mode met samples werkt, zijn de meeste plusmodellen maat 42 of 46/48. De term plus-size wordt vaak verkeerd begrepen, waarop mensen woedend reageren: “Noem je dat plus-size?!”, alsof de term synoniem zou zijn voor dik. Op dit moment is de term “curvy” in opkomst. Dit zijn modellen die zeker niet dik zijn, maar wel heupen, borsten en billen hebben.

IMG_8532c2 IMG_9159cbw
Ylonka Verheul (Tjarda Model Management) maakte een succesvolle overstap van straight size naar curvy

Hopelijk hebben we je met dit artikel meer inzicht gegeven in de modellenbizz. Heb je nog vragen? Stel ze dan gerust hieronder!

4 gedachten over “Model Talk: Wat betekenen al die modellentermen?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *