Over automatisch donor zijn en zelfbeschikking

Met het gisteren aangenomen wetsvoorstel van D66 wordt straks iedereen automatisch donor, tenzij je aangeeft dat niet te willen. Ik was al donor, vind dat de normaalste zaak van de wereld, en ben dus ook blij dat deze beslissing genomen is. Toch staat internet op z’n achterste benen, want: zelfbeschikking!

Zelfbeschikking is het recht dat mensen hebben om zélf te bepalen hoe ze hun leven leiden. Zelfbeschikking houdt volgens sommige mensen in dat de overheid niks te zeggen heeft over wat er met jouw organen gebeurt. Klinkt logisch, toch?

Me, myself and I

Mijn eerste probleem met dit argument is verscholen in de term an sich. Zélfbeschikking. Wat is een “zelf”? Is dat het bewustzijn? Heb je nog een zelf, als je dood bent? Volgens mij niet.

Niemand vindt het raar om duizend jaar oude botten op te graven. Als je nabestaanden niet voor je graf betalen, word je na tien jaar omgeschoffeld. We zijn het er allemaal wel over eens dat zelfbeschikking dán niet meer opgaat, maar waar stopt het dan? Volgens mij toch echt op het punt dat iemand z’n laatste adem uitblaast.

Omgekeerde wereld

Ook wil ik de tegenstanders van dit besluit er nog even aan herinneren dat er wel meer dingen in het leven zijn die je níet zelf mag beslissen. Het begint al bij je geboorte. Heb jij ervoor gekozen op deze aardbol te worden gezet? In Nederland? Bij het stel dat zich jouw ouders noemt? Nope. Toch zitten er direct rechten en plichten aan vast. Je moet naar school, je moet belasting betalen… Ja, je kunt ervan af. Als je heel veel moeite doet, je laat uitschrijven en verkast naar een ander land, waarvan de rechten en plichten je meer aanspreken.

Gelukkig is het opzeggen van je donorschap straks een stuk eenvoudiger. Eventjes inloggen met je DigiD, en vinkje uitzetten en klaar. “Maar dat is de omgekeerde wereld, ik bepaal zelf wel wat ik met mijn leven doe!” Nee vriend. Wie woont in dit land zal bepaalde dingen moeten. Gemeentebelasting betalen. Zich verzekeren tegen ziektekosten. En nu dus ook, mocht je bezwaar hebben: een vinkje uitvinken.

10 reacties op “Over automatisch donor zijn en zelfbeschikking”

  1. Nadia schreef:

    Ik schrok ook echt van de belachelijke argumenten die mensen gooide waarom dit echt niet zou kunnen. Zelf ben ik al vanaf klein meisje donor. Mijn ouders hadden het uitgelegd en ik wilde dat ook, zodra het kon heb ik mij geregistreerd. Nu vind ik dat de mensen die zo dwars tegen zijn ook geen recht hebben op een orgaan als ze die nodig hebben, het moet twee kanten opwerken.

    1. Toeps schreef:

      Ik vraag me ook af hoe die mensen dat dan voor zichzelf zouden goedpraten… “Nee anderen krijgen niks van mij, maar kommaaarrrr!” Hoedan.

      1. sven schreef:

        ze zouden er heel makkelijk een systeem van kunnen maken dat je meer zelf moet betalen als je niet doneert. Hier in België bijvoorbeeld is al het bloed dat je eventueel nodig zal hebben gratis voor je als je ook zelf doneert (minstens jaarlijks).
        Zo kunnen ze ook zeggen dat een orgaan duurder mag zijn voor een persoon die weigert af te staan.

  2. Sarah schreef:

    Je zegt: ”Volgens mij toch echt op het punt dat iemand z’n laatste adem uitblaast” Ben je je ervan bewust dat orgaandonatie plaatsvind als iemand hersendood is; als je hersendood bent dan adem je nog en je hartslag klopt nog. (nog best wel levend eigenlijk). Dus hierbij spreek je jezelf eigenlijk tegen.
    Ik sta op dit moment neutraal in de discussie; ik wil me er beter in verdiepen voordat ik een mening vorm. Mensenlevens redden vind ik (net als ieder weldenkend/voelend mens) heel belangrijk. Maar ik heb wel het idee dat de ”officiële” informatie niet compleet is of in ieder geval pro donor wordt voorgespiegeld. Veel mensen beseffen niet dat je niet echt dood bent op het moment van transplantatie. En dat er ook mensen nog bij kunnen komen na hersendood (uitzonderingen natuurlijk). Ook zijn er veel verhalen en boeken geschreven over mensen die bijna dood ervaringen hebben gehad, waaruit je op kan maken (als dit waar is) dat mensen nog meer ervaren als ze bv. hersendood zijn dan wordt aangenomen.
    http://www.transplantatiestichting.nl/medische-procedure/donatieprocedure/orgaandonatie/donatie-na-hersendood
    https://www.nationalezorggids.nl/ziekenhuizen/nieuws/33564-campagnewebsite-orgaandonatie-overheid-onvolledig-en-onjuist.html
    http://www.ad.nl/gezond/hersendode-jongen-speelt-na-twee-jaar-weer-basketbal~a79bb948/

    1. Toeps schreef:

      Maar dat zou alleen uitmaken als je denkt dat ze er bij een hersendode eerder de stekker uit zouden trekken als ‘ie donor is. En dat is natuurlijk niet zo, daar zijn protocollen voor.

      1. xander schreef:

        Ik weet niet wat ik erger vind momenteel, dat deze wet door de 2e kamer heen is, of het gemak hoe mensen hier over denken.

        p.s. ik ben donor. Dat is een doelbewuste keuze (een plusje) en niet een opgedongen beslissing van de overheid (minnetje)

        1. Toeps schreef:

          Ik ben het met je eens dat een bewuste keuze fijner zou zijn, maar op dit moment gaan er meer dan 100 mensen per jaar dood wegens tekort aan donoren. Dat vind ik wel zwaar wegen.

        2. Sarah schreef:

          Ik ben ook niet per se voor of tegen donor zijn. Maar heel erg voor bewuste keuzes.

      2. Sarah schreef:

        Ik wou alleen aangeven dat je argument van zelfbeschikking niet klopt. Want er zit toch echt wel een verschil in het verliezen van zelfbeschikking van iemand die al enige tijd dood is en iemand die hersendood is want dan leef je gewoon nog (ook al is het een fase voor daadwerkelijke dood).

        Ik wou nog wel even zeggen dat ik jouw (kritische) blogs altijd met veel plezier lees! Alleen hier denk ik anders over.

        1. Toeps schreef:

          Als je hersendood bent, ben je medisch gezien dood. Je wordt nooit meer wakker, en als de apparaten worden uitgezet stopt alles ermee. Ik vind dat net even anders dan “gewoon” nog leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *