Nog even over Frequency Separation

Vorige week schreef ik een blogpost over Frequency Separation, naar aanleiding van een tutorial op Photofacts. “Dat ziet er toch niet uit, wie gebruikt dit?!”, zo dacht ik. En hoewel ik nog steeds van mening ben dat dát voorbeeld er niet uitzag, vertelden een aantal pro’s me dat FS voor bepaalde problemen wél een handige tool kan zijn. Ik besloot het te proberen, maar niet voordat ik eens tot op de bodem uitzocht wat FS nou precies doet…

Hoedan?

Nee, ik ga dus niet met nummers gooien en zeggen dat je je instellingen zo moet zetten, terwijl ik zelf ook niet weet waarom. Ik ben er helemaal ingedoken, en weet nu precies hoe het werkt.

We maken twee lagen, om de kleuren van de details te scheiden. Dit doen we door de eerste laag te blurren met Gaussian Blur, en vervolgens met een rekensom die laag van een andere laag (met de originele afbeelding) af te trekken. Zoals je begrijpt zijn er minieme verschillen tussen de twee lagen, omdat de ene geblurd is en de andere niet. Die verschillen worden vervolgens in de toplaag gevangen, zodat beide beelden samen weer het origineel opleveren. In mijn geval (deze foto is in 8-bit), gebruik je daarvoor de volgende instellingen:

apply

“Wie is nou weer Latisha?!” Dit is een foto van mijn weken vakexamens bij visagie-opleiding Mieke Petiet, waar Latisha examen deed. (En ja, ze is geslaagd.)

Je selecteert de blur-laag, kiest “Subtract”, zet de schaal op 2 en de offset op 128. Maar waarom? Als eerste is het belangrijk om te weten dat de schaal van donker naar licht bestaat uit 255 stapjes. Je hebt dat getal vast wel eens voorbij zien komen bij het aanpassen van de Levels. Als je de twee lagen van elkaar aftrekt, dan kom je gemiddeld rond de 0 uit, zwart dus. Wat we echter willen, is een 50%-grijslaag. Daarom kiezen we offset 128. Dat is precies tussen zwart en wit in, waardoor we een grijze laag krijgen, waarin de kleine verschillen tussen de twee beelden naar boven komen.

En die Scale? Nou, omdat we deze laag straks gaan mengen met Linear Light, en dat effect twee keer te sterk is, delen we het eindresultaat door twee. Het resultaat? Dezelfde foto als waar je mee begon.

Note: FS-berekeningen zijn niet 100% nauwkeurig, je foto verliest dus iets van kwaliteit als je FS toepast. In 16-bit is dat al minder. Wil je meer lezen over de wiskunde achter blending modes, FS en waarom het op 16-bit nét even anders werkt? Check dan deze en deze link.

Exact

Precisie is belangrijk. Zo is het key om de juiste blur-hoeveelheid te kiezen voor het probleem waar je aan wil werken. Het is heel normaal om meerdere cycles FS toe te passen, met verschillende ratio’s. Het ene structuurtje is het andere niet. Wie te veel blur gebruikt, krijgt straks ook kleurtinten in z’n details-laag. Wie te weinig blur gebruikt, ziet maar weinig resultaat tijdens het bewerken van de textuur. Bij een goede blur-ratio zijn de details waar je aan wilt werken nét van de foto verdwenen.

Latisha1toomuchgrijs Latisha1toomuch


Zie het voorbeeld hierboven: De ratio staat te hoog, waardoor de lipkleur “lekt” op de detail-laag. Als ik nu in de buurt van haar mond kom, krijg ik rode vlekken.

But why?

Heb je de foto goed gesplitst, dan kun je gaan retoucheren. Maar waarom zou je FS gebruiken, terwijl je ook gewoon met de Healing Brush aan de slag kan? Nou, omdat je op sommige foto’s uren zit te kloten, omdat de oneffenheden precies op de grens van licht naar donker zitten. Of in een kleurverloop. Dan krijg je dat vlekkerige effect (mouseover of tap voor before):

Latisha1healing

Gechargeerd voorbeeld, of course I can do better…

Nu kun je die verschillen wel weer fixen met Dodge en Burn, maar dan krijg je weer problemen met de rode blush. Moet je die blush weer overschilderen… Met FS ben je in dit geval sneller klaar. Ik heb op de onderlaag (of althans, een kopietje daarvan) met de lasso-tool (ja, luiheid forever) eerst de grote deuken weggewerkt, like this:

lazylasso

En vervolgens heb ik op de toplaag met de Clone Stamp de structuurproblemen aangepakt. Let op: Als je de Clone Stamp gebruikt, zorg dan dat je een harde kwast pakt en Sample op Current Layer zet. Het resultaat (mouseover of tap):

Latisha1fs

Barbatruuk!

Het is mogelijk allerlei layers tussen de onderlaag en de toplaag te proppen, waarin je blurt, schildert, aanpast, etc. Ook kun je die lagen natuurlijk aanpassen qua opacity.

layers

Plooien

Kortom, ik moet op mijn eerdere blogje terugkomen. FS kán handig zijn, mits goed gebruikt. Een aantal voorbeelden waarvoor FS te gebruiken is:

  • Huidproblemen op lastige stukken, zoals kleur- en lichtverloopjes
  • Vouwen in kleding
  • Problemen op de achtergrond
  • Foto’s met redelijk wat ruis

Zo kwam ik in mijn Mieke Petiet-batch een foto tegen met een wel héél zichtbare BH, waar Dodge en Burn weer tot kleurverschillen had geleid. Ik besloot het eens met FS te proberen.

Maddy1na

Zoals je ziet, het resultaat is nog niet perfect, maar je krijgt een idee. Met Frequency Separation is het eenvoudig om op de onderlaag te painten, zonder dat het hemdje de structuur verliest. (Het blijft overigens een rotklus, dus beste stylistes: strijken en kleding rechttrekken is nog altijd jullie job!)

Ik had FS ooit al eens gebruikt voor een schoenzool, maar na alle verschrikkelijke huidretouches die ik voorbij zag komen, had ik de techniek eigenlijk afgeschreven. Onterecht, zo blijkt. Voor Frequency Separation geldt eigenlijk wat voor álles geldt in Photoshop: weet wát je doet, wáár je het doet en waarom. Ik zal FS in de toekomst waarschijnlijk vaker gebruiken, wie had dat gedacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *