Leren van het verleden

Vandaag lag plots bovenstaande brief in de bus. De gemeente Zaandam is van plan het leegstaande UWV-gebouw, op steenworp afstand van ons huis, om te toveren tot een asielzoekerscentrum voor vijfhonderd mensen. Wat je normaal geproken alleen op het nieuws ziet, gebeurt plots in mijn eigen achtertuin.

Ik moet eerlijk toegeven, mijn eerste reactie was “Oei!” Zoveel mensen in dat pand, pást dat überhaupt? Ik vroeg me af of er overlast zou komen, zowel in de zin van rondhangende jongeren als in de zin van “dat zal wel ontzettend lang wachten worden bij de huisarts en apotheek”. Mijn eerste reactie was egoïstisch, maar dit gevoel duurde niet lang.

Want vervolgens dacht ik aan Aminanta, en mijn andere twee ex-stagiaires die in een AZC opgroeiden. Ik dacht aan de keren dat ik met spulletjes naar de Noorderkerk ben gefietst, om de vluchtelingen in het Veldpark te helpen. En ik dacht aan Cook Brummer, en de historie van het pand waarin ik woon.

Cook-Brummer-

De fabriek met onze held Cook Brummer

De oude Polak & Schwarz-fabriek. Een Joodse fabriek. Omdat de heren Polak en Schwarz aan het begin van de Tweede Wereldoorlog de bui al zagen hangen, benoemden ze net op tijd een niet-Joodse directeur: Cook Brummer. Cook zorgde ervoor dat het personeel van de fabriek onmisbaar werd verklaard, zodat ze niet werden gedeporteerd. Hij kocht geregeld Duitsers om met illegale sterke drank, die hier, in het gebouw waarin ik nu woon, werd gestookt. Hij heeft de executie van tweehonderd man voorkomen, deelde voedsel uit, vervalste persoonsbewijzen en is zélfs – damn, wat een held – op hoge poten naar Westerbork gegaan, toen de Duitsers tóch een aantal van zijn medewerkers hadden opgepakt. En hij kreeg ze nog terug ook.

Dus terwijl men op de Facebookpagina van Hart van Nederland (en weet ik waar al niet meer) losgaat over hoe “ons land wordt weggegeven”, terwijl mensen die niet eens in Zaandam wónen roepen dat ze de stad voortaan zullen boycotten (doei, Primark zal je vijf euro missen!) en een stelletje analfabeten dingen typt over “strond” en “wat je krijg als je op de vekeerde partij stemd” (en dan wat zeggen over buitenlanders die de taal niet leren, jaha), denk ik aan Cook Brummer.

Zal er overlast van het AZC komen? Misschien. Maar dat is helemaal niet de afweging. Het gaat hier om mensen die níks hebben, van wie het huis is platgebombardeerd, van wie familieleden zijn omgekomen. Zullen ze moeite hebben met integreren? Wellicht. Maar dan kunnen we twee dingen doen: onze angst- en haatgevoelens laten spelen, en AZC WEG ERMEE op de muur kalken, of ons hart laten spreken en ons aanmelden als vrijwilliger. Ik kies voor dat laatste.

7 gedachten over “Leren van het verleden”

  1. Wauw. Dat maar velen die knop om kunnen zetten naar de realiteit. Weg van de angst. Wat een ijzersterke bijdrage.

  2. Helemaal mee eens hoor
    Ik dacht alleen ook eens andersom: ze hebben geen fiets of zo, dan komt het goed uit dat ze in het centrum alles lopend kunnen bereiken
    Ze zullen ook niet voor parkeerproblemen zorgen

  3. Amen to that!! Ik ben trots op onze Zaanstreek en wat heb ik een lieve en warme mensen uit het AZC veldpark leren kennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *