Interview: Jeske van der Pal

Het is dinsdag, kwart voor vijf. Het is druk op Shibuya Crossing, de welbekende Japanse kruising waarop de mensen in alle richtingen tegelijk oversteken. “Voor de Starbucks”, had ik met Jeske afgesproken. Hoewel het er zwart ziet van de mensen, pik ik Jeske er zo uit. Lang, blank, jong en alleen. Een model, dat zie je zo. Ik loop naar haar toe, waarna ze een kleine zucht van opluchting slaakt. “Ik was even bang dat we elkaar nooit gingen vinden!”

Jeske van der Pal is zeventien jaar en komt uit Sint Nicolaasga, een klein dorpje bij Heerenveen. Ze ging begin dit jaar naar The Model Convention, na door Mariana Verkerk te zijn aangesproken op de Huishoudbeurs. Inmiddels zit Jeske al drie weken in Tokio, waar ik haar opzocht voor een interview!

917180_331422307022892_9367364_n
Backstage op de bruidsshoot die Jeske eerder die dag deed

Fashionmilk: Leuk om je hier aan de andere kant van de wereld te ontmoeten! Kun je kort vertellen hoe je hier zo bent beland?
Jeske: Nou, ik werd dus op de huishoudbeurs aangesproken door Mariana, die me vroeg of ik mee wilde doen aan The Model Convention. Ik dacht nog, ik weet het niet hoor! Maar goed, doe eens gek…

Dus mijn moeder en ik gingen erheen. Toen we net aankwamen en mijn moeder de auto aan het parkeren was, zag ik al die knappe, lange meisjes. Mijn moeder belde me en ik zei: “Haal die auto maar weer op, we gaan weer naar huis. Dit wordt niks!”

FM: En toch kreeg je vijf callbacks!
J: Dat had ik echt niet verwacht! En zelfs toen nog dacht ik, leuk, maar daar hoor ik vast nooit meer iets van. Ik had het ook aan helemaal niemand verteld. Op The Model Convention waren veel meiden bezig met selfies maken en zo, maar dat wilde ik niet. Ik wilde niet dat mensen thuis gingen denken: Zij denkt zeker dat ze model is!

FM: Had je ooit wel eens nagedacht over modellenwerk?
J: Nou, het leek me natuurlijk best leuk om voor een dagje Doutzen te zijn. Maar ik had nooit gedacht dat ik “als mezelf” model kon worden. Puck vind ik ook heel leuk, haar blogs lees ik altijd. Zij is ook naar Tokio geweest. Maar dat ik zelf model zou kunnen worden, dat had ik nooit verwacht.

FM: Hoe ging het verder na The Model Convention?
J: Mijn ouders en ik hebben een aantal keer met Reka van OMG Model Management geskyped, en dat voelde direct heel vertrouwd. Ze vroegen of ik een keer met de andere meiden naar Boedapest wilde komen voor shoots.

Ik had nog steeds niks aan mijn vrienden verteld, toen ik daar in Boedapest was. Maar toen werd ik getagd in allerlei foto’s… Mijn WhatsApp stond roodgloeiend: “Wat ben jij nou aan het doen?!”

10274183_641327912628553_1038461458684043105_n
Jeske op een van haar eerste shoots

Gelukkig reageerde iedereen heel leuk. Eerst was ik een beetje bang dat mensen over me zouden gaan praten. Op school loop ik namelijk absoluut niet als een model door de gangen te paraderen, daar ben ik gewoon Jeske. Maar iedereen vindt het juist hartstikke vet!

Na Boedapest kreeg ik een optie voor een magazine in Wenen. Dus in plaats van op schoolreis naar Berlijn, ging ik in mijn eentje naar Wenen. Het was een vuurdoop: ik kreeg een adres en moest vervolgens zelf uitzoeken hoe ik daar met de tram moest komen. Ik vond het geweldig! Eén keer was ik verdwaald, toen begon het net te plenzen. Zat ik daar, in de regen. Het was net een film, haha. Maar ik heb genoten!

jeskewenen
Een van de foto’s uit Wenen

Vervolgens kwam Tokio ter sprake. Ik wilde het pas aan mijn vrienden vertellen als alles zeker was… Dus op een gegeven moment zei ik tegen ze: “Jongens, ik moet jullie wat vertellen… Ik ga volgende week naar Tokio!”

FM: Wat was je eerste indruk van de stad?
J: Eerst vond ik het erg lastig dat het z’n grote stad is. Je weet totaal niet waar je heen moet, het is zó groot! Ik moest echt even mijn draai vinden. Maar het geeft me ook wel heel veel geluk, als ik bijvoorbeeld een mooi park ontdek.

Ik heb zo’n reisgids bij me, dus elke dag kijk ik tot hoe laat mijn castings zijn, en waar ik vandaag weer eens heen zal gaan. Lekker in m’n eentje. Coco, mijn kamergenoot, verzucht soms: “Ooh, daar gaat Jeske weer hoor!” Ik ben al bij bijna alle parken en tempels geweest, en naar het strand. Morgen wil ik de vismarkt gaan bekijken.

925582_640029326093372_1120406654_n

10475191_741853025865991_1152564737_n

10311215_1441029729495190_272317685_n
Toeristenkiekjes van Jeskes Instagram; die vismarkt heeft ze dus gevonden!

FM: Je houdt dus wel van reizen?
J: Ja! Ik hou van reizen en van de natuur. In de kerstvakantie ben ik naar Zuid-Afrika geweest voor vakantie. Ik zou daar graag nog eens vrijwilligerswerk doen. Zuid-Afrika heeft echt mijn ogen geopend. Ik kan best streng voor mezelf zijn, ben heel ambitieus… En toen was ik daar op safari en sprak ik een vrouw die daar woonde. In een zelfgemaakt huis, met een groentetuin en haar paarden. Verder niks. Zij heeft me laten zien dat je helemaal niet zo veel nodig hebt om gelukkig te zijn.

Ik dacht: Dan ben ik straks een grote advocaat of zakenvrouw, en dan? Wat heb ik dan gedaan in mijn leven? Alleen maar gestudeerd? Je moet ook léven! Dat heb ik echt in Zuid-Afrika geleerd. Ik grijp nu alles aan wat er op mijn pad komt. Ik leef, ik zie dingen van de wereld…

1516223_242050202628834_272851981_n

1517113_1422609417974477_783600053_n
Foto’s die Jeske maakte in Zuid-Afrika

Volgend jaar doe ik examen, maar daarna wil ik graag een jaartje niks. Als het kan ga ik reizen. Voor modellenwerk, maar ik wil ook ooit nog eens een echte wereldreis maken. Een beetje als in het boek Eat, Pray, Love. Ik ben soms zo druk in mijn hoofd, ik zou graag leren rust te vinden. •

In mijn ogen is Jeske nu al wijs en rustig. Zeventien jaar en nu al zo’n kijk op de wereld, daarvoor heb ik respect! Ik hoop dan ook dat ze nog veel mooie reizen mag maken, of het nu voor vrijwilligers- of modellenwerk is.

Een reactie op “Interview: Jeske van der Pal”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *