De week van Toeps #2 – Interesting

If I had the chance to go back in time
I’d tell the younger me to breathe, because you’ll be fine
Trust the path you’re on and dream
Write down the words on your mind
Maria Mena – Interesting

Weten jullie nog, dat ik op persreis naar Disneyland ging, en plots geëmotioneerd terugdacht aan tien jaar eerder? Omdat, wanneer iemand mij tien jaar eerder had gezegd dat dit zou gebeuren, ik ‘m voor gek had verklaard? Zo’n moment had ik deze week weer.

IMG_8616

Maandag tot en met woensdag ga ik even heel snel doorheen. Ik bewerkte foto’s voor de Coiffure Awards en de Make-up Awards (het is award-seizoen, blijkbaar). Ondertussen was ik druk met de voorbereidingen voor de shoot van Ydence.

Meestal schieten we dat in mijn studio, maar Lara’s oog was gevallen op iets anders: een loft-achtige locatie met een prachtige stenen muur. Daar zouden we gaan werken. Omdat ik niet al mijn equipment (lees: drie meter lange rollen papier, en giga statieven) mee kan nemen in de trein, of zelfs niet in Riemers auto, besloot ik het een en ander te huren. Ook bedacht ik dat ik een assistent nodig zou hebben. Helaas kon Maan niet, waardoor ik op zoek moest naar iemand anders.

Superbroertje

Vorige week had ik het met Charlotte over mijn broertje (21). Hoe talentvol hij is, en hoe hij eventjes voor de hobby een geweldig vakantiefilmpje uit z’n mouw schudt. “Ik doe dit for a living, hij doet dit voor de lol en dit ziet er gewoon beter uit dan wat ik maak!” Het leek ons een goed idee om mijn broertje mee te vragen naar Ibiza (of welke fijne lokatie dan ook), als er weer een shoot voor Suitsuit zou komen.

Zoveel geduld had ik dus uiteindelijk niet. Ik besloot ‘m te vragen als mijn assistent én backstage-filmer voor Ydence, en tot mijn grote geluk was ‘ie nog beschikbaar ook!

IMG_8634

De shootdag was beyond hectic. Ik weet niet precies wat voor een beeld mijn broertje inmiddels heeft van mijn vak, maar ik vermoed dat ‘ie mij nu ziet als halve superwoman, haha. We stuntelden met de gehuurde statieven, kwamen erachter dat er te weinig contragewicht bij het boomstatief was geleverd, reden in Lara’s busje door de binnenstad van Amsterdam om meer gewicht en zandzakken te halen, pikten een lens op bij Dani in Studio 13… En toen moesten we dus nog beginnen.

Het was een pittige dag, met veel outfits, verschillende achtergronden (en dus ombouw-momenten) en een gevecht met het licht. (Leuk joh, zo’n daglichtstudio, als het elke twintig minuten zonnig wordt danwel begint te stortregenen…) Gelukkig was mijn broertje de redder in nood. Hij pikte alles enorm snel op, onthield direct welk snoertje waarin hoorde en wist ondertussen ook nog supertoffe shots te draaien voor de making of.

IMG_8638

Emozusje

De volgende ochtend, de ochtend nadat ik ’s avonds direct compleet geradbraakt mijn bed in was gedoken (niet alle equipment was gehuurd, dus uiteindelijk moest ik alsnog de trein in met een 1.90 octa, lampen en snoeren, en niet te vergeten mijn camera en laptop), sleepte ik mezelf naar yoga. Alles deed pijn. Elke oefening was een struggle. Maar toen was daar op het einde de ontspanning. Ik lag op mijn matje, luisterde naar de ontspannen muziek die de yogajuf had opgezet, en ineens kreeg ik tranen in mijn ogen.

Ik dacht terug aan vijftien jaar eerder. Tien jaar eerder. Vijf jaar eerder. Herhaaldelijk ben ik bang geweest dat ik mijn broertje nooit meer zou zien. Het is niet écht mijn broertje, even voor de duidelijkheid. Het is mijn halfbroertje, een kind van mijn vader en zijn nieuwe vrouw. Hij is tien jaar jonger dan ik, en tot zijn vierde heb ik bij mijn vader in huis gewoond. Ik heb zijn eerste woordjes met ‘m gelezen, zijn passie voor Disneyland aangewakkerd, ik kon elk woord verstaan dat hij mompelde…

De band tussen mij en mijn vader is niet zo goed, en ik ben altijd bang geweest dat ik mijn broertje niet meer zou zien. Een aantal jaar geleden is het contact inderdaad even verwaterd, totdat we een jaar geleden weer afspraken. Inmiddels is mijn broertje groot en volwassen, en sinds kort woont ‘ie zelfs niet meer thuis, maar met zijn vriendinnetje samen.

Toen ik na al die tijd weer voor het eerst met ‘m afsprak, was ik bang dat we niks meer gemeen zouden hebben. Gelukkig bleek die angst totaal ongegrond. Toen ik een opmerking maakte over Shanghai Disneyland, kwam mijn broertje met details over de bouwtekeningen op de proppen. Ja, dat is mijn kleine broertje! (Die inmiddels met zijn 1.94 ver boven me uitsteekt, haha!) Er is eigenlijk nog maar één ding waar ik van baal: ik versta zijn gemompel niet meer.

ロックンロール

Oh enne, er was nog iets: ik boekte mijn vliegtickets naar Japan! 13 maart vlieg ik met de nieuwe Boeing Dreamliner (YAAAS!) naar Kansai International in Osaka (YAAAS!). Vanaf daar vlieg ik door naar Tokio, alwaar ik de sleutel van mijn huisje zal ophalen. Ik ben dan eerst een dikke week alleen in Japan, maar daarna komt Charlotte logeren. In april komt dan ook Jeske nog aan, die gaat modellenwerk doen (en met mij chillen, natuurlijk!). Dan komt Riemer voor de laatste twee weken. We denken eraan ons huisje al een week eerder op te zeggen, en in de laatste week naar de Kansai-regio af te reizen. Kyoto, Osaka, Nara… Hell to the yaaaaas!

Bovenstaand filmpje ben ik trouwens, als handmodel voor Google. Ik heb maar direct de Google App geïnstalleerd, want die tips blijken nuttig. Rock’n’roll, bitchez!

Deze week

Ook deze week staat in het teken van Ydence. Deadline: aanstaande woensdag. Pfoe! Daarna kan ik weer verder met het editen van de testshoots van laatst, én met de beelden van Mieke P. Zondag shoot ik de winnares van de Kerstwinactie. Hey ho, let’s go!

Wil je me volgen? Check dan Instagram (@fashionmilk) en Snapchat (biancatoeps). Zie je daar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *