Persoonlijk

Lieve bloglezers, ik denk dat ik een hoop van jullie ga teleurstellen. Met een nieuw seizoen HNTM én de nieuwe show Models in Paris in aantocht, weet ik dat een groot aantal lezers met smart zit te wachten op de recaps. “Het is de enige reden dat ik kijk”, zeggen sommigen. Maar, hoewel de positieve reacties en de verwachtingen van jullie het me heel moeilijk maken, heb ik besloten dit seizoen geen recaps te gaan maken.

Lees snel verder!

Huh? Wat? Je zocht toch een woonruimte in Rotterdam? Of misschien Utrecht? Klopt, maar zoals jullie weten zocht ik eigenlijk nog het meest naar “zoiets als in Japan”: een minihuisje. Eén kamer, overzichtelijk, dichtbij het openbaar vervoer en winkels. Het bestond niet in Nederland, althans, dat dacht ik. Nou ja, er bestonden wel dingen die erop leken, zoals The Student Hotel, maar ja, dat was dan weer alleen voor studenten. Tot ik op een dag, oh ja, mijn verjaardag, iets voorbij zag komen op Marktplaats.

Lees snel verder!

Ja, alles was goed, zo schreef ik vorige keer. Haha. Grapje. Het was een leuk plan, lekker positief ook. Ik ging gewoon hier blijven, we gingen het beneden wel een beetje opleuken en zo zou ik heus genoeg tijd en ruimte voor mezelf hebben. Ja, nee dus.

Het duurde nog geen twee weken tot ik opnieuw gek werd. Ik boekte een bezoekje CitizenM, maar ik realiseerde me wel dat dat niet eeuwig door kon blijven gaan. Terug naar Plan Antikraak maar weer?
Verder lezen

“…dus dan ga ik me dinsdag inschrijven bij de antikraak-toko, en dan hoop ik vervolgens nog diezelfde week ergens te gaan kijken, iets te vinden en te verhuizen. Zodra ik meer duidelijkheid heb, schrijf ik ook een nieuwe blogpost.”

Plan: 10, uitvoering: 3. Ik schreef me in bij de antikraak-toko, werd uitgenodigd voor een bezichtiging op maandag en zag het al helemaal voor me. Een oud bejaardentehuis, op vier minuutjes lopen van station Rotterdam Lombardijen. Er waren twee kamers beschikbaar, eentje zelfs met keuken, voor 250,- per maand. De kans dat er iets met het bejaardentehuis ging gebeuren binnen nu en december was minimaal. Wat kon er nog misgaan?

Lees snel verder!

Nou ja, dat dus. Nog een week. Volgende week maandag om deze tijd is Sakura House mijn huis aan het inspecteren. Daarna sleep ik mijn koffers mee naar vliegveld Haneda, als ik die nog niet heb verstuurd met Ta-Q-Bin. Ik moet nog even uitzoeken wat goedkoper is, twee koffers Ta-Q-Binnen of gewoon een taxi pakken. En ik moet mijn fiets verkopen. Nog even met Kei afspreken. Souvenirs kopen. En mijn hersentjes laten wennen aan het idee dat ik volgende week weer gewoon thuis ben.

Lees snel verder!

“Er is een medium-size winkelcentrum bij me in de buurt, daar is ook een Starbucks.” Kei antwoordt me deze ochtend, terwijl ik al onderweg ben naar Shinagawa Station. Mensen kijken. Het is wat ik altijd doe als ik het even niet weet. Met mijn spullen naar een station, en van daaruit maar verder zien. Hoewel het onaardige stemmetje in mijn hoofd zei dat er toch niemand op mij zat te wachten, besloot ik er toch maar een appje aan te wagen. “Hey, heb jij al plannen voor vandaag?”

Lees snel verder!